Ik excuseer mij heel erg voor de titel hierboven, maar ik ben een beetje heel erg slecht gezind op een zekere Maurice. De trouwe kijkers van X-Factor zullen al wel vermoeden waar mijn schoentje wringt. Maurice Engelen zetelt bij deze zangwedstrijd in de jury. De taak van een jury is om een zo eerlijk mogelijke beoordeling te geven van de kandidaten. Maar eerlijk wil daarom toch nog niet zeggen dat je de mensen moet de grond in boren, onbeschoft zijn, of ze met een totaal gebrek aan respect moet gaan behandelen. Hij is volgens mijn gevoel al enkele malen over de schreef gegaan, maar zoals hij vanavond enkele kandidaten van commentaar voorzag, dat was er compleet over. Kan iemand hem alstublieft een klein beetje meer gevoel voor tact bijbrengen ...
't Lijkt me leuk, vooral voor mezelf dan, om elke week 'ns een beetje muziek op de blog te zetten. Ik luister graag naar muziek, en als ik alleen ben durf ik ook wel 'ns mee te zingen uit volle borst. Enfin, ik weet niet of je dat dan zingen kan noemen, maar 't lijkt er in ieder geval toch wel op. Deze week begin ik met de letter A, kwestie van er een beetje orde in te kunnen houden.
Voor de mannelijke letter A denk ik dan redelijk snel aan een liedje van Aerosmith. Niet dat ik fan ben van die groep. Ik ken er eigenlijk maar 1 liedje van, want de rest van hun repertoire is waarschijnlijk véél te heftig voor mij. "I Don't wanna miss a thing" uit 1998, het is zo'n mooi liedje, en met manlief die nu al enkele dagen in Noorwegen zit, krijgt ik er nog meer kippenvel van ...
Voor een vrouwelijke A kom ik uit bij Anouk. Da's dan wel een vrouw met ballen, maar 't blijft een vrouw. Er zijn meerdere liedjes van haar die me wel bekoren. Maar dit springt er voor mij uit. "Nobody's wife" uit 1997. 'k Vind de tekst ook wel goed gevonden, misschien omdat ik zelf, met momenten, ook geen katje ben om zonder handschoenen aan te pakken ...
Ik zat al enkele dagen met een denkrimpel op m'n voorhoofd. Meerbepaald over dochterlief. Met het feest van de 'Grote Kindervriend' dat in aantocht is, vroeg ik me steeds vaker af of ze hier en daar geen 'geruchten' op had gevangen. Ze is tenslotte al 10 jaar. Ik gaf haar al enkele keren de kans om haar hart te kunnen luchten als dat nodig zou blijken, maar daar maakte ze absoluut geen gebruik van. Gisteren heb ik dan maar mijn stoute schoenen aangetrokken en haar, aan de hand van een mooi verhaaltje, het 'Grote Geheim' verklapt. Haar mond viel open van verbazing. Ze had er dus blijkbaar ook nog nooit geruchten van gehoord. Langs de ene kant is het misschien spijtig dat er nu een stukje magie weggevallen is, maar langs de andere kant ben ik wel opgelucht dat ik haar bondgenoot gemaakt heb van het geheim. Ze heeft er nu echt wel de leeftijd voor, en ik zou het me eeuwig kwalijk genomen hebben als ze zou worden uitgelachen door andere kinderen omdat ze nog zo onvoorwaardelijke fan was. En dochterlief, die snuffelt nog even enthousiast rond in de speelgoedboekjes. 6 december zal hier een klein beetje minder magisch zijn, maar het zal nog altijd een even leuke verassing blijven voor haar !
Op de blog van Hemelhuisje vond ik het volgende: De Blauwe Maandag. Haar doel is zoveel mogelijk bloggers op gang te krijgen om op maandag een blauw berichtje te posten, of een mooie blauwe foto, of een blauw filmpje of wat dan ook, als het maar blauw is, en er dan ook de tag 'Blauwe Maandag' aan vast te hangen zodat de postjes gemakkelijk zijn terug te vinden in blogland. Awel, dat vind ik nu tof en doe er graag aan mee. Bij deze wil ik Hemelhuisje een mooie blauwe pluim voor op haar hoed schenken voor dit leuke initiatief !
Vanmorgenvroeg, is manlief vertrokken voor een werkopdracht naar Noorwegen. Dochterlief en ik staan er dus de volgende drie weken alleen voor, maar we zullen ons mannetje hier wel staan (hopelijk). Het is trouwens niet de eerste keer dat ik manlief moet zien vertrekken naar andere oorden, maar het is toch telkens weer eventjes slikken. Deze keer was ik er vast van overtuigd dat ik ik geen traantje zou wegpinken, ik ben toch niet flauw. Tot het moment daar was dat ik die laatste knuffel moest geven. De tranen hebben grandioos van mij gewonnen ...
Volgende vrijdag is het Halloween. De winkels liggen vol met namaakspinnen, monstermaskers en allerlei enge spulletjes. Hier en daar zie je woningen die versiert zijn met heksen, trollen en andere wezentjes. Doen jullie een beetje mee aan dat griezelgevoel en hollen jullie ook pompoenen uit, of gaat die spookgekte aan jullie voorbij ? Het stemhokje vind je in de rechterkolom bovenaan ...
Toen we nog niet middenin onze verbouwingen zaten durfden we wel rond deze tijd van het jaar onze creativiteit laten opborrelen. Het fotootje hierboven is van een tweetal jaar geleden. Manlief holde de pompoen uit en ikzelf versierde hem dan daarna (de pompoen hè)...
Vannacht wordt de klok weer een uur teruggedraaid en gaan we naar de wintertijd. Leuk nieuws, voor mij toch, want ik slaap wel graag. Een uurtje extra is dus mooi meegenomen !
"Ook een klok die stilstaat kan nog tweemaal per dag de juiste tijd aangeven; men moet er alleen op het juiste moment naar kijken." (door Alfred Polgar)
Mamapippa is sinds gisteren dus weer een jaartje ouder, maar dat wil ook zeggen: een jaartje wijzer ! Bedankt iedereen, voor de toffe, lieve verjaardagswensen.
Sinds gisteren kunnen we ons wassen in bad ! Nu zal dat voor de meesten onder jullie niet meteen iets zijn waarvan je plat van achterover valt, maar voor ons is dit een heuglijk feit. Even uitleggen misschien ... In 1995 kochten we onze woonst. Het was een heel klein, oud huisje. Geen keuken, geen badkamer, geen waterleiding binnen, geen toilet binnen, eigenlijk waren het enkel muren met een dak op. We waren jong, pas getrouwd, weinig (of geen) spaarcentjes, dus we waren al heel blij omdat we toch iets van ons eigen hadden kunnen kopen. De eerste maanden hebben we echt gekampeerd in het huisje. Koken op twee elektrische plaatjes, afwassen in een plastic kom, ons verwarmen met een olie-vuurtje, ons wassen met een kommetje water. Als ik er nu aan terugdenk, vraag ik me af hoe het kwam dat we ons toch nog gelukkig voelden met het weinige dat we hadden. Een jaartje later hebben we een keuken geïnstalleerd en was de rest van het huis al meer bewoonbaar geworden. (ne mens went aan alles hè) Alles is er op verbeterd, behalve een badkamer, die is er nooit gekomen. Tot we in 2006 besloten om er een goeie lap op te geven, een architect onder de arm te nemen en ons kleine huisje om te toveren tot een iets meer comfortabelere woning. Ondertussen is de buitenkant helemaal af, maar de binnenkant is nog in de ruwbouwfase, wat niet gemakkelijk is aangezien we hier steeds zijn blijven wonen. Stapje voor stapje proberen we er iets mooi van te maken, met als belangrijkste plaats voorlopig de badkamer natuurlijk. En in die badkamer kunnen we sinds gisteren een lekker warm badje nemen. De tegels op de vloer en de wanden zijn nog niet gezet, het is er dus nog redelijk kaal, maar dat houdt me niet tegen om straks zalig te genieten van een lekker ontspannend badmoment.
Vannacht ben ik tweemaal overvallen door hevige kramp in mijn onderbeen. Net alsof elk vezeltje spier zich samenbalde op één plaats en dan probeerde om mijn onderbeen uiteen te laten spatten. Lang geleden dat ik het had meegemaakt en ik was vergeten hoe pijnlijk het kan zijn.
Een beetje gesnuffel op het internet brengt aan het licht dat je de pijn zou kunnen doen stoppen door je voet naar boven te trekken, maar daar heb ik vannacht niet aan gedacht. Wat blijkbaar ook helpt tegen nachtelijke kuitkramp is de steen 'Hematiet' bij je dragen. 't Is niet dat ik daar echt in geloof, maar ik doe het ook niet af als 'brol'. Als je leest waar die steen allemaal goed voor is, zou ik het nog durven overwegen ...
Werking op het fysieke lichaam: Hematietstenen zijn een belangrijke heelstenen, de steen is een zeer krachtige schoonmaker van het fysieke lichaam. Ze zuiveren het bloed en versterken de bloedzuiverende organen: nieren, lever en milt. Hematiet kan op het lichaam worden gelegd op verstopte streken of waar slechte circulatie bestaat, en dan vooral op de zuiverende organen. Ook bij hartkloppingen, kramp, kuitkramp, een gespannen nek, rugpijn en miltkwalen vindt hematiet toepassing.
Werking op de psyche: Hematiet helpt ons verborgen krachten te activeren, geeft standvastigheid en moed, en voorziet ons van nieuwe energie, levensvreugde en spontaniteit. De steen begeleidt ons in moeilijke tijden als we lichamelijk en/of psychisch onder druk staan. Hematiet verhoogt de hersenfunctie door een verbetering van de doorstroming van het bloed, hij heeft een sterke aardende werking, zet je met de beide benen op de grond.
En dit gesnuffel op internet doet me dan weer denken aan de tijd, bijna elf jaar geleden, toen manlief en ik een naam zochten voor onze dochter. Thalia stond heel lang bovenaan op de lijst, maar plots vond ik die naam niet meer passen bij het kindje dat in m'n buik zat. Vanaf die dag stond het vast, onze dochter moest en zou Amber noemen. Achteraf bleek Amber ook een steen te zijn. En het werd ook meteen duidelijk waarom onze dochter zo zou noemen: Amber is een warme, zonnige steen die levensvreugde in je leven brengt, hij geeft licht en warmte aan ons gemoed en een frisse en vrolijke uitstraling. Dat zegt toch genoeg hè ...
Aangezien manlief gisteren zijn handtekening heeft gezet onder de aankoop van zijn liefde-op-het-eerste-zicht-autootje, borrelt er weer een vraag van de week op: Zal jullie volgende wagen een tweedehandse zijn of een splinternieuwe ? Graag jullie stemmen in de rechterkolom bovenaan !
Op de vraag Boek of Film reageerden 13 mensen. 5 daarvan kozen voor het boek (38%) en 8 daarvoor kozen voor de film (62%). Een dikke proficiat aan de film dus ...
Ikzelf verkies een goed boek, liefst een spannende thriller, het mag zelfs een horror verhaal zijn ...
Ken je de zeven zonden ? Hebzucht, ijdelheid, lust, traagheid, vraatzucht, woede en wraak. Als er dan al eentje is waar ik me af en toe aan bezondig dan zal het wel vraatzucht zijn ... en een beetje woede ... En jullie ?
De reden van deze opsomming is simpel. Sinds deze week is de Anubis-film 'Het pad der 7 zonden' in de bioscoop te bekijken. Vandaag zijn dochterlief en ik hem gaan bewonderen. Het was meer dan 10 jaar geleden dat ik naar de bioscoop ben geweest. Ik ben namelijk niet zo'n echte filmliefhebber, maar voor dochterlief maakte ik graag een uitzondering. Ze is, zoals in een vorig postje al wel bleek, enorme fan van de serie 'Het huis Anubis'. Het kon dus niet anders of we moesten naar die film, en het liefst zo rap mogelijk. Dochterlief heeft genoten van de film en mama evenveel. Het is een spannend verhaal en daar hou ik wel van ...
De bewoners van Het Huis Anubis gaan met de bus op schoolreisje naar Kroatie, met twee begeleiders en de chauffeur. Onderweg is er een spookverschijning van Charlotte en krijgt de bus twee lekke banden. Het gezelschap moet in het nabijgelegen Rohan overnachten. Op het dorpsplein staat een beeld van Graaf Rohan met een kistje onder zijn voeten, en er is een toegangspoort tot het pad der Zeven Zonden. De serieuze jongen Fabian leest de zonden: woede, lust, traagheid, ijdelheid, hebzucht, vraatzucht en wraak. Hij heeft opeens een sleutel in zijn broekzak, en spreekt met Nienke af om op onderzoek uit te gaan als iedereen slaapt. De hebzuchtige Jeroen haalt de simpele Appie over om samen de sleutel te stelen en vervolgens het kistje. Daarop komt de graaf tot leven, en hij ontvoert Nienke.
De bewoners moeten zo snel mogelijk Nienke zoeken en het pad der zeven zonden bewandelen. Maar kan iedereen zijn zonden overwinnen? Kan Amber haar eeuwige ijdelheid overwinnen? Houdt Appie zijn vraatzucht onder controle? Kan Patricia haar woede beheersen als ze zich buitengesloten voelt in de groep? En hoe hebberig blijft Jeroen als er iets vreselijks gebeurt met zijn lieve Noa? En wat gebeurt er als Nienke een gedwongen gevangene word, een gevangene van de liefde? Zal iedereen dan eindelijk Fabian helpen de wandeling over het pad der zeven zonden tot een goed einde te brengen en zijn Geliefde Nienke terug te krijgen? En wie is toch het geheimzinnige spookachtige meisje genaamd Charlotte?
Is de liefde tussen Fabian en Nienke sterk genoeg. Kunnen zij ervoor zorgen dat de harteloze graaf zijn hart weer terug krijgt en verenigd wordt met zijn lang verloren geliefde?
Metselaar Timothy Carrier zit op een avond in zijn stamkroeg een biertje te drinken als er een man binnenkomt. Hij gaat bij Timothy aan de bar zitten ervan uitgaande dat hij de man is met wie hij een afspraak heeft. Hij schuift Timothy een envelop toe en verdwijnt. Timothy opent de envelop en vindt een foto van een vrouw en geld, het honorarium voor een huurmoord. Even later komt er opnieuw een man binnen, de man die de envelop had moeten krijgen samen met de persoon die de vrouw op de foto zou moeten vermoorden. Timothy haalt de foto uit de envelop, steekt hem in zijn borstzakje, geeft de man de envelop met het geld en zegt hem dat de deal niet doorgaat. De man verdwijnt. Timothy gaat op zoek naar de vrouw van de foto, Linda, en vertelt haar wat hij weet. Samen gaan ze ervandoor met de moordenaar op hun hielen….
Ik heb grote concurrentie. Manlief is tot over zijn oren verliefd. Ze is sportief, hartveroverend en grijs. Ze is een tweedehands auto. Hij was al een tijdje op zoek naar een andere wagen, en af en toe kreeg hij het zwaar te pakken voor een of ander model, maar deze keer is het echt troef. We zijn er daarnet een proefrit mee gaan maken, en ik moet toegeven dat het inderdaad een knap autootje is. Daar komt dan nog bij dat zijn huidige vierwieler redelijk wat mankementen begint te vertonen; de koppeling is zo goed als kapot, hij verbruikt heel wat olie en hij slurpt ongelooflijk veel diesel op. Ik denk dat ik me maar moet neerleggen bij het feit dat hij gaat toegeven aan zijn liefde en haar morgen een definitief aanzoek gaat doen ...
Ik lees her en der op internet dat 24 oktober 2008 uitgeroepen wordt tot Vlaamse knuffeldag. Laat dat nu toch net mijn verjaardag zijn ! Dus, deze keer in plaats van verjaardagszoenen worden het verjaardagsknuffels. Ik kijk er al naar uit, nog 9 keer slapen ...
Via het blogje van Pixie leerde ik de spelletjes-site King.com kennen. Je kan er verschillende on-line spelletjes spelen en anderen proberen te verslaan. Door te winnen krijg je dan weer juwelen die je kan inzetten bij andere uitdagingen. Mijn favorietjes zijn voor 't ogenblik Bowling, Darts en Yatzee. Oké, ik geef het toe, misschien is het niet erg gepast om als bijna 38 jarige mama je nog bezig te houden met spelletjes op de pc. Maar ik ben er een klein beetje aan verslaafd. Vergeef het mij ...
Mijn nieuwsgierigheid zadelt jullie deze week op met de vraag of jullie het liefst lekker onderuit zakken, waar dan ook, met een goed boek of dat jullie zich liever willen laten meeslepen door een zalige film, al of niet met de nodige knabbels. Aan jullie de keuze ...
Stemmen kan zoals gewoonlijk in de rechterkolom bovenaan !
De 'Vraag van de week' kon deze keer rekenen op 20 stemmers. Hiervan kozen er 12 voor het lekker, warme bad (60%) en 8 voor de verfrissende douche (40%). Het bad is dus de duidelijke winnaar geworden.
Ikzelf kan genieten van een lekker bad waarin ik dan languit kan gaan liggen om een heerlijk spannend boek te lezen. Man- en dochterlief kiezen resoluut voor de douche, dus in onze verbouwingsplannen zijn de beide keuzes voorzien ...
Joanna Cross, reporter bij een toonaangevend Amerikaans tijdschrift, is bezig met een serie kritische artikelen over parapsychologie. Ze slaagt erin de bedrieglijke praktijken van een pseudo-spiritistisch echtpaar aan de kaak te stellen, dat munt slaat uit de wanhoop van mensen die contact zoeken met hun dierbaren aan 'gene zijde'.
Dr. Sam Towne, als onderzoekspsycholoog verbonden aan de universiteit van Manhattan, nodigt Johanna uit deel te nemen aan een onderzoek waarin aangetoond zal worden dat paranormale verschijnselen als telepathie en psychokinese wetenschappelijk verklaard kunnen worden. Hij vraag haar deel te nemen aan een experiment, waarin op basis van collectieve suggestie een 'geest' gecreëerd zal worden...
Ondanks haar sceptische houding stemt Joanna hierin toe, niet in de laatste plaats vanwege Sams mannelijke charmes. En tot haar verbazing lukt het hen door middel van seances in contact te komen met Adam Wyatt, een geest die niets anders dan een product van hun gezamenlijke suggestie zou zijn. Verbazing die echter in verbijstering omslaat wanneer Adam een geheel eigen, en zeer gewelddadig karakter ontwikkelt.
Junior Cain stoot zijn zwangere vrouw Naomi met opzet van een uitkijktoren. Daar deze toren in slechte staat verkeert, wordt geen misdaad vermoed en ontvangt hij smartengeld. Eerder heeft hij een meisje verkracht. Het meisje sterft bij de bevalling en het kind wordt later door haar zus geadopteerd. In diezelfde nacht wordt in hetzelfde ziekenhuis een jongetje geboren. Beide kinderen hebben bovennatuurlijke krachten. Als Junior, die soms door buien van onverklaarbare woede wordt overvallen en dan moordt, zijn onechte kind ontdekt, probeert hij de adoptiefmoeder en grootvader te doden. De kinderen komen met hun verzorgers in een huis te wonen. Als Junior hier achter komt, heeft hij het gemunt op de detective die hen beschermt en doet een poging de verzorgers en beide kinderen te doden. Het lukt het meisje hem met haar bovennatuurlijke gaven in een andere wereld te plaatsen en alle gevaar is geweken. Tenslotte trouwen de kinderen zelfs met elkaar.
Gisteren vond ik het allereerste boekje vol met speelgoed in de brievenbus, waarop al melding wordt gemaakt van Sinterklaas. Nu gaan ze toch echt wel een beetje te snel ...
Ik ben gisteren echt geschrokken van de reactie van de oogarts i.v.m. dochterliefs oogje. Hij zette onze huisarts in een kwaad daglicht en hij gaf mij bij wijze van spreken serieus onder m'n voeten, omdat we met het oogprobleem niet direct bij hem waren komen aankloppen. Vandaag heb ik contact opgenomen met onze huisarts om mijn verbazing hierover te uiten. Zij vind ook dat hij heel erg overreageert. In haar jarenlange loopbaan heeft ze nog nooit geweten dat zo'n ontsteking onder narcose moet worden weggehaald. En ze heeft al ergere gevallen voor haar neus gehad. En ik vertrouw haar voor 100% hierin. Dus, ik ga de afspraak bij meneer-de-oogarts afzeggen en binnen twee weken ga ik gewoon op conrole bij de huisarts. Zij gaat ons dan eventueel doorsturen naar een andere, en hopelijk veel vriendelijkere oogarts, voor een tweede opinie. En die meneer-de-oogarts ziet mij waarschijnlijk nooit meer terug ... mijn dochterlief laat ik niet zomaar onnodig in slaap brengen !
Dochterliefs oogje krijgt nog een staartje. In september gingen we een beetje ongerust naar de huisdokter vanwege een verdikking op haar ooglid. Nu, een maand en een tube zalf later is er nog steeds geen verbetering te merken. Dus wij terug naar de huisarts. Die neemt contact op met onze oogarts voor advies. Na dat telefoontje stelt ze ons gerust en zegt dat we er enkele keren per dag een droog warm compres op moeten leggen en dat het dan wel stilaan zal overgaan. Het zal misschien nog een tijdje duren, maar uiteindelijk zal de zwelling sterk verminderen. Oef... Even nog een bezoekje aan mijn mams en daarna een tussenstopje in de supermarkt. Thuis aangekomen gaat de telefoon. De secretaresse van de oogarts, om te vragen of we toch niet even langs kunnen komen zodat de oogarts haar oogje zelf eens kan bekijken. Binnen het kwartier staan we dus in de wachtzaal van die oogarts en gelukkig worden we onmiddellijk geholpen. Even kijken met allerlei lichtjes en spiegeltjes in haar oog. En dan zegt die man doodleuk dat dit eigenlijk geen geval voor de huisarts was, maar dat we onmiddellijk bij de eerste tekenen van de zwelling naar hem hadden moeten komen. Hoe kan ik in hemelsnaam oordelen of iets voor de huisarts of voor de specialist is ? Bij mijn weten ga je in eerste instantie altijd naar de huisarts en die stuurt je dan door naar een specialist ter zake, of niet ? Moet ik me nu schuldig voelen ? Enfin, We moeten nu twee weken afwachten, meerdere keren per dag die compresjes erop leggen en hopen dat de ontsteking vanzelf openspringt en dan weer op controle gaan. Is de zwelling er dan nog steeds, dan moet dochterlief onder narcose worden gebracht om het ontstoken kliertje open te prikken. Ik hoop, ik duim, ik kruis m'n vingers, ik doe er alles aan om het geluk even aan onze kant te krijgen en er voor te zorgen dat we binnen enkele weken niet in het ziekenhuis zitten ...
Wat doe je als je eigenlijk niet weet wat te doen ? Een boek lezen, een dutje doen, tv kijken, anderen ambeteren, of misschien wel eens rondneuzen in de vele filmpjes die er te vinden zijn op Youtube ...
Voor inspiratie voor een nieuwe vraag van de week moest ik niet ver zoeken. Aangezien we met onze verbouwingen in het 'badkamerstadium' gekomen zijn, kwam spontaan het volgende in mij op: kiezen jullie voor een lekker warm bad of voor een snelle verfrissende douche ?
De voorbije week was ik nieuwsgierig om te weten of er hier honden- of kattenmensen een kijkje kwamen nemen. Ikzelf zie ze allebei heel graag, maar als ik echt moet kiezen gaat mijn voorkeur uit naar een hond. De meeste van de stemmen gingen hier echter naar de kat. Van de 18 mensen die een stem uitbrachten kozen er 5 voor de hond (28%) en 13 voor de kat (72%). Da's dus een duidelijk antwoord op mijn nieuwsgierigheid. Bedankt voor jullie medewerking !
Vanmorgen ben ik wel héél hoffelijk geweest in het verkeer. Ik was met de auto, op weg naar m'n werk, het was wat druilerig, mistig weer. Het begon zo stilletjesaan dag te worden. Eerst wat centjes uit de muur gaan halen, en dan door het centrum, richting werk. Ik zie in m'n nog slaperige ooghoek in de verte iemand staan wachten aan het zebrapad, dus ik vertraag en stop om hem/haar te laten overgaan. Onmiddellijk bemerk ik dat er niemand gebruik maakt van mijn (verplichte) hoffelijkheid, dus ik werp een min of meer verveldende blik naar de persoon in kwestie en kom tot de belachelijke vaststelling dat ik gestopt was om een verplaatsbaar verkeersbord te laten oversteken. Lang geleden dat ik me nog zo belachelijk voelde ...
Vandaag heeft de maand oktober haar intrede gedaan. In het Oudnederlands wordt ze ook 'de wijnmaand' genoemd. En daar zit ik dan met een probleem: ik lust geen wijn. Of om het anders te zeggen, ze kunnen me er geen plezier mee doen. Net zoals met andere alcoholische dranken. Ik kan het niet verhelpen, ik vind het gewoon niet lekker. Wat niet wegneemt natuurlijk dat ik jullie allemaal een warme, gezellige oktobermaand toewens !
Als ik iets op deze blog zet waarop ik geen recht heb, laat het me dan weten. Ik verwijder dan onmiddellijk de desbetreffende foto, afbeelding of tekst ...
Reacties (7)
Vorige pagina
