Wauw, ik zag op televisie dat ze de hoofdprijs tijdens de eind- en nieuwjaarsperiode, van het krasbiljet 'Win for Life' verhoogt hebben tot 3000 euro maandelijks, gans je leven. Dit doet mij wegdromen. Ik zou eerst en vooral naar mijn werk gaan, het kantoor van de directrice binnenstappen en haar bedanken voor de mooie jaren dat ze het daar al met mij uitgehouden hebben, en haar dan met een brede, stralende glimlach mijn ontslag aanbieden. Daarna zou ik samen met dochter- en manlief op zoek gaan naar een mooi, gezellig, rustig buitenverblijfje in de Ardennen. En ik zou mijn ouders regelmatig in klinkende munt bedanken voor al wat ze in al die jaren al voor ons betekend hebben. Oh , wat zou de wereld er ineens heel anders uitzien. Helaas, ik heb in gans mijn leven nog maar één keer zo'n lotje gekocht, en ik heb er niks voor in de plaats gekregen. Ik zal maar bijven dromen zeker ...
Toen manlief (toen nog vriendlief) gingen samenwonen in 1993 huurden we een huisje in een klein stadje. Ondertussen zijn we verhuisd naar het platteland. Eigenlijk zou ik nooit meer in de stad willen wonen, het is me er veel te druk, en ik hou enorm van rust. Waar wonen jullie ?
Zouden jullie zo lief willen zijn om naar het stemhokje rechts-bovenaan te gaan en te stemmen ?
Op de vraag of jullie in 'een zesde zintuig' geloven reageerden 10 mensen. Daarvan waren er 7 (70%) die wel geloofden dat er meer is tussen hemel en aarde, 3 stemmers (30%) vinden het zeer ongeloofwaardig ...
Deze middag gingen dochterlief en ik samen winkelen in de supermarkt. Helemaal ontspannen, dochterlief staande op het metalen balkje van het winkelkarretje, ik achter haar, het winkelkarretje voortduwend. We waren al en heel eind in de gang van de drank aan het stappen, toen we plots iemand enorm snel achter ons aan hoorden rennen, onze richting uit. Het ging allemaal zo snel, ik hoorde snelle voetstappen, ik voelde iemand aan mijn arm trekken en de gedachte die ineens in mij opkwam was: "Hier gaat iets gebeuren, ze kloppen mij op de grond en pikken mijne portemonee ..." Ik spring bijna omhoog van 't verschieten, kijk heel erg verward en waarschijnlijk met een zeer angstig gezicht naar diegene die me daar probeert aan te vallen, en kijk dus recht in de ogen van niemand minder dan Zwarte Piet. Voilà, Mamapippa heeft zich weer 'ns belachelijk gemaakt, het bloed steeg onmiddellijk allemaal tegelijk naar mijn hoofd. En Zwarte Piet gaf dochterlief een zak vol met snoep, gaf mij heel vriendelijk een hand en verdween weer. Zich waarschijnlijk afvragend waarom ik daar zo angstig vastgenageld stond aan de grond. Sorry Zwarte Piet, ik was gewoon weer mezelf ...
Oei, oei, we zullen goed moeten gaan uitkijken waarover we liggen te bloggen. Ik hoor in het nieuws een verhaal van een blogster die haar job is kwijtgespeeld omdat ze 'te eerlijk' was geweest op haar blog. Het gaat over een Belgische vrouw die 'achter den toog' werkte in een New Yorks café. Ze had zich laagdunkend uitgelaten over onze minister van defensie die nogal redelijk 'in de wind' het desbetreffende café binnenstapte. Men weze gewaarschuwd ... Wie op z'n blog te eerlijk schrijft, moet maar zien dat hij uit de handen van de werkloosheid blijft ...
Nu ik mijn twee bekende nieuwkomers in blogland de microbe aangereikt hebt, wil ik ze natuurlijk direct hun vuurdoop geven in de vorm van 'Het stokje' dat onlangs zijn blogronde heeft gedaan.
Beste Miss Indy en Lady-V, jullie krijgen van mij de opdracht om over jullie zelf zes kwinkslagen te verklappen. Roddel maar eens goed door over jezelf. (Even tussen ons: zes zijn er genoeg, want ik ken jullie goed genoeg om te weten dat jullie er een heel bladzijde mee kunnen vullen, met die gekke trekjes). Als je die van mij nog 'ns wil nalezen, je kan ze hier vinden.
Weeral een nieuwkomer in blogjesland. Blijkbaar heb ik op het werk mijn blogvirus goed verspreid. De microbes zijn zo te zien redelijk sterk. Dus als je even de tijd hebt, ga maar 'ns een kijkje nemen op het blogje van Lady-V. Een vrouw met haar hartje op de juiste plek ! Klik op onderstaande afbeelding en je komt op het juiste adres !
Met de E zitten we bij Enrique Iglesias, zoon van 'de Julio'. Het is een kerel met een best wel aantrekkelijk uiterlijk wat mij betreft. 'Bailamos' uit 1999 brengt bij mij zo'n zomers, zachtaardig, zwoel, zuiders gevoeltje naar boven. En dat is mooi meegenomen, met die koude van buiten ...
En dan heb ik weer diep moeten nadenken over een vrouwelijke E. Het is Emilia geworden, met 'Big, big World' uit 1998.
Als ik een nieuw pc-programma ontdek, ben ik zo blij als een kind dat een snoepje krijgt. Sinds vorig weekend ben ik in het bezit van Photoshop. Er is hier al heel wat afgelachen met de probeersels die ik heb in elkaar gestoken. Je kan toveren met foto's, hoofden bij de verkeerde lijven plakken en ga zo maar door. Manlief blijkt een geweldig onderwerp als testobject te zijn. Mag ik jullie voorstellen: manlief, bij deze benoemd tot Papapippa, tenminste enkel zijn hoofd, het lichaam behoort toe tot een mij totaal onbekend mannelijk wezen. Maar de combinatie van beiden is goddelijk. Al moet ik er bijvertellen dat Papapippa zonder de hulp van Photoshop er ook best wel mag zijn ...
Na lang aandringen van mijn kant heeft mijn vriendin de blogmicrobe te pakken gekregen. Een beetje onzeker heeft ze eindelijk haar eerste stapjes gezet in de blogwereld. Ik wens haar bij deze heel veel blogplezier toe. Ik heb het hier over Miss Indy, op dit blogje bekend als kitten-redster uit één van mijn 'Blauwe maandag' postjes. Breng haar zeker en vast een bezoekje door op de afbeelding hieronder te klikken en bestook haar maar met heel veel reacties, zodat ze weet waar ze aan begonnen is ...
Met het fototoestel in de hand ben ik de tuin ingetrokken om de eerste sneeuwfotootjes van deze winter vast te leggen. 't Zijn alleen de planten die een sneeuwvlokjesdekentje over zich hebben, maar 't levert wel mooie plaatjes op ...
Ik kijk regelmatig naar het programma 'Het Zesde Zintuig'. Daarin wordt nagegaan of mensen paranormale gaven hebben, door ze allerlei proeven te laten doen. Ikzelf geloof niet echt in al dat hocus-pocus-gedoe, maar ik moet toegeven dat die kandidaten soms wel heel dicht bij de waarheid geraken met de hulp van hun zesde zintuig. Het geeft me soms zelfs een angstig gevoel, misschien moet ik toch mijn mening over het paranormale veranderen. Hoe zit het bij jullie, geloven jullie in die bijzondere krachten die sommige mensen beweren te hebben ?
Er kwamen 21 stemmers af op de vorige vraag van de week. Blijkbaar kampen veel van die mensen met een min-of-meer gewichtsprobleem. 15 (71%) van hen vinden zichzelf te dik, 5 (24%) van hen is tevreden met zijn lichaam en ééntje (5%) is te mager. Toch is iedereen uniek zoals hij is, geef jezelf dus maar eens een dikke knuffel ...
Voor de laatste dag van 'De week van de roze sjaal', wil ik het roze lintje even onder de aandacht brengen. Het roze lintje staat internationaal bekend als het symbool voor borstkanker. Ik wil hier een hart onder de riem steken bij iedereen die persoonlijk of onrechtstreeks met dit kankermonster te maken heeft ...
"Een kloddertje roze hier, ... en een kloddertje roze daar ..." Klinkt dit ook zo bekend in jullie oren. Op zoek naar een roze postje herinnerde ik het me opeens uit m'n kindertijd. Het was een steeds wederkerend stukje uit een kinderserie uit de beginjaren '80 die 'De familie Knots' noemde. Oh , waar is die tijd gebleven ...
Het gaat er hier ten huize Mamapippa soms (lees redelijk vaak) gek aan toe. Mekaar laten schrikken, grapjes uithalen met mekaar, onnozel doen, noem maar op. Het voordeel is dat we zelf beseffen dat we dan belachelijk bezig zijn, da's toch al heel positief hè. Zo hebben dochterlief en ik ons eens kostelijk geamuseerd met gekke bekken trekken voor de lens van het fototoestel. Ziehier het resultaat ...
De Weight Watchers-weegschaal bracht me gisteren het heuglijke nieuws dat er 1,3 kg minder Mamapippa rondwandelt. Zoiets maakt mijn roze sjaal alleen maar rozer !
Kijk hier voor mijn 'Dieet dagboekje'.En als jullie op blogronde zijn, vergeet dan niet om 'ns een bezoekje te brengen aan mijn dochterlief 'Minipippa', want ze staat te springen om reacties op haar blogje te kunnen lezen ...
Ik las net bij Hemelhuisje een postje, en enkele reacties bij Blah waar ik plat van achterover sloeg. Het gaat over de 'Roze-Bril-Blogweek' die niet meer mag verdergezet worden. Ik verschiet er telkens weer opnieuw van dat er op deze aardbol echte ikke-ikke-ikke-en-de-rest-kan-stikken mensen rondlopen. Maar enfin, ik heb braafjes het logootje aan de linkerzijde vervangen, als protest hernoemen we deze week in 'Week van de roze sjaal'. Meneer Menck mag ons dan misschien inspiratieloze gevallen vinden, maar daar lig ik niet wakker van. Bij deze wens ik hem in ieder geval nog een prettige dag toe met zichzelf, want ik blijf natuurlijk positief ...
Week van de roze sjaal ... waarschijnlijk heeft onze hond Gitan stiekem meegelezen op de blogjes, want hij is voor zichzelf wel héél positief bezig. Vandaag moest ik een halve dag gaan werken. Toen ik vanmiddag thuis binnenstapte kwamen de twee katten mij spontaan begroeten. Van Gitan was echter nergens een haartje te bespeuren. Ik vond het al heel verdacht en ben op onderzoek uitgegaan. Op koudevoeten, om mezelf niet te verraden door geluid, ben ik richting slaapkamer geslopen. Blijkbaar hadden we vanmorgen de slaapkamerdeur laten openstaan, en daar heeft die schattehond dankbaar gebruik van gemaakt. Hij zal het heel waarschijnlijk zeer positief gevonden hebben dat hij ongegeneerd, knusje in dat bed kon kruipen. Ik ben meteen het fototoestel gaan halen om het bewijsmateriaal vast te leggen, want als ik hem er anders mee confronteer gaat hij weer zeggen dat hij niks gedaan heeft ...
We gaan richting D, en terug in de tijd, naar het jaar 1980. Ik was toen net zo oud als m'n dochterlief nu. Maar ik herinner het me nog wel redelijk goed, misschien omdat het zo'n liedje is dat af en toe nog wel 'ns op radio of tv te horen is. Doe maar met "Sinds een dag of twee" ...
En we blijven nog even hangen in 1980, met Diana Ross. "Upside down" ...
In de kleine gemeente Laarbeke krijgen zes personen te maken met onverklaarbare fenomenen.
Kathleen heeft van de ene op de andere dag te kampen met gephyrofobie; ze durft geen bruggen meer over. Haar echtgenoot krijgt plots angstaanvallen als het onweert. Hun anders zo rustige baby begint onophoudelijk te huilen, maar volgens de dokters is hij kerngezond. Marinus, de burgemeester van Laarbeke, raakt alle tijdsbesef kwijt. Langzaam vervaagt voor hem de grens tussen heden, verleden en toekomst. De 81-jarige Arthur krijgt bezoek van zijn echtgenote die drie jaar geleden overleed. Hoofdinspecteur Ceulemans onderzoekt de raadselachtige verdwijning van verschillende inwoners.
Kloosterzuster Rita krijgt visioenen die wel eens de sleutel zouden kunnen zijn tot het ontrafelen van het mysterie.
Enkele postjes geleden ging het over 'het stokje' dat ik had doorgekregen. Ik moest 6 gekke trekjes van mezelf vermelden. Bij deze geef ik dit stokje ook graag door aan dochterlief Minipippa. 't Is niet dat ik haar gekke trekjes niet ken, (ze heeft er genoeg), maar ben zelf wel benieuwd wat ze er van gaat maken. Minipippa, 't is aan jou ... hier is een stokjes-kado !
Deze week is uitgeroepen tot 'Week van de roze sjaal'. De bedoeling is om deze week zoveel mogelijk positief te denken en te bloggen. Dus zet je roze bril op en stap vrolijk de nieuwe week tegemoet !
In het begin van de zomervakantie gaan we met ons drietjes meestal een weekje 'tropisch genieten' in ons Belgenlandje. Meer bepaald in Erperheide. Weer of geen weer, je kan er altijd relaxen aan het zwembad, genieten van een heerlijk warm bubbelbad, kortom, een beetje paradijs, zelfs als het stortregent. Deze foto is genomen tijdens ons weekje paradijs van dit jaar, begin juli. De watervogeltjes stormden op dochterlief af zodra ze zich op de steen neerzette, waarschijnlijk dachten ze dat er brood te rapen viel. Spijtig voor hen was het niet het geval, maar het leverde wel een blauwe-maandag-foto op ...
Ik kom hier reclame maken voor dochterlief haar nieuwe blogje. Je moet zeker en vast eens een kijkje gaan nemen en vooral héél veel berichtjes achterlaten, want daar houdt ze van. Ze ziet mij elke week zoeken achter blauwe ditjes en datjes en ze zoekt mee met mij naar de liedjes voor het muziek-alfabet. Ze heeft de blogkriebels dus weer goed te pakken. Je vindt haar hier op de blog Minipippa.
Tijd voor een nieuwe vraag van de week. Mijn inspiratie is met momenten heel ver zoek, maar voor deze keer welt er weer een prangende vraag op vanuit mijn binnenste. Waarschijnlijk wordt mijn nieuwsgierigheid aangewakkerd door de beslissing die ik de voorbije week nam om weer terug naar Weight Watchers te gaan. Vinden jullie jezelf te dik, te mager, of gewoon goed ?
Noorwegen, manliefs werkopdracht is weer voorbij. Het was er koud, zo koud dat hij zich daar zelfs een muts heeft aangeschaft. Ik heb hem nog nooit, zolang ik hem ken met een muts gezien, dus 't zal wel nodig geweest zijn. Hij heeft zich naar eigen zeggen ook vaak verveeld gedurende de voorbije drie weken. Gelukkig had hij zijn gsm bij zich om op de 'werkloze' momenten enkele fotootjes vast te leggen voor het thuisfront ...
Yes, yes, manlief in weer terug in Mamapippaland ! Dochterlief en ik zaten gisteren al een hele avond nerveus te wachten, totdat we het heerlijke geluid hoorden van de auto die de oprit opdraaide. Ik heb dochterlief nog nooit zo snel weten buiten spurten. En daar was hij dan, onze man des huizes. Koffer en zakken uitgeladen, en wat verscheen er ... heel veel ongelofelijk lekkere verse gerookte en gepeperde Noorse zalm. Mmmm, dat gaat smullen worden ... Ik hou van gerookte zalm, maar nog veel meer van mijn ventje !
Oké, de kogel is door de kerk. Het twijfelen heeft nu lang genoeg geduurd. Vanaf vandaag ga ik terug naar de Weight Watchers. Elke woensdagavond is het weegdag. Mijn overwinningen, teleurstellingen, dipjes en toppers kan je vanaf nu volgen op mijn dieet-blogje:
De volgende letter van het alfabet is de C. Dat kan niet anders dan Clouseau worden. Sinds hun single 'Anne' ben ik helemaal, holderdebolder, ondersteboven van hen. Met de jaren is dat holderdebolder al redelijk verzwakt, maar ik vind ze nog steeds schitterend. En blijkbaar heb ik die Clouseau-microbe ook doorgegeven aan dochterlief. Zij gaat, samen met mij, al enkele jaren mee uit de bol bij hun concerten in het Sportpaleis. 'k Heb als liedje 'Casanova' gekozen uit 2007, omdat het clipje dat er bij hoort zo'n om-bij-weg-te-dromen begin heeft, alsook een grappig bad-moment halverwege. Ne mens zou soms nog willen dat hij Veerle Dobbelaere was ...
De vrouwelijkeC is een beetje een mengeling van allerlei letters, maar de C komt wel als eerste in het rijtje voor. Christina Aguilera, Lil' Kim, Missy Elliot, Mya en Pink met 'Lady Marmalade' uit 2001. 't Is zo'n aanstekelijk, stout nummer dat, als ik het één keer hoor, redelijk lang in mijn hoofd blijft naklinken.
Een blik op de kalender vertelt me dat dochterlief en ik nog maar drie keer moeten slapen. 3 nachten zijn we nog maar verwijderd van de thuiskomst van onze lieveling. We hebben er ons goed doorgeslagen. Er zijn tot nu toe geen rampen gebeurd of ander onheil. Want daar ben ik toch steeds het meest bang voor als we hier voor een tijdje manloos achter blijven. Zo hebben we weer eens bewezen dat dochterlief en ik best wel ons mannetje kunnen staan. Noemen ze zoiets niet 'girlpower' ...
Vier lieve kittens, gewoon langs de kant van de weg, waarschijnlijk op een blauwe maandag. Zonder moeder, zonder eten, zonder liefde, zonder warmte, misschien wel blauw van de kou. Als je dan een groot hart voor dieren hebt, neem je die toch gewoon mee naar huis. Zo dacht ook mijn vriendin 'Miss Indy', ze nam de kittens onder haar vleugels en verzorgde ze alsof het haar bloedeigen kindertjes waren. Papflesjes geven, wassen, knuffelen, noem maar op. Helaas kwamen de lieve zorgen voor twee van hen te laat. De andere twee waren gelukkig sterk genoeg en na enkele weekjes konden ze op eigen pootjes staan en op hun blauwe dekentje ravotten. Ondertussen hebben ze allebei een nieuwe thuis gevonden.
Ik kijk wel graag tv. En er zijn heel veel zenders waar ne mens kan uit kiezen, maar toch staat de kijkbuis hier meestal op vtm. En als het dan al eens een andere post is, blijft het steeds om een Vlaamse zender gaan.
Als jullie tussen de Vlaamse zenders de populairste voor jezelf moet uitkiezen, welke wordt het dan ? Je kan zoals gewoonlijk stemmen rechts bovenaan !
Huren of kopen, tegenwoordig moet je heel diep in je geldbuidel tasten om alles te kunnen bekostigen. Als ik de huurprijzen bekijk schrik ik soms echt van wat ze durven vragen. Als wij zelf dan de rekening maken, zijn we nog niet zo slecht af. De aankoop van ons kleine huisje plus het geld dat we in de verbouwingen hebben gestoken brengt ons op een schappelijk maandelijks bedrag. Ik denk zelfs dat er mensen zijn die voor hun huurhuis meer moeten afgeven. Ik ben in ieder geval blij dat we iets van onszelf hebben, het geeft een veilig gevoel.
Er brachten 15 mensen hun stem uit. 6 daarvan (40%) huurt een huis en de 9 anderen (60%) heeft een huis als eigendom. Bedankt voor de medewerking !
Jimmy Tock wordt geboren op de avond dat zijn grootvader sterft. Grootvader schiet vlak voor zijn dood plotseling recht overeind en doet een macabere voorspelling: zijn kleinzoon wachten vijf donkere dagen, waarop verschrikkelijke dingen zullen gebeuren - als hij twintig, drieëntwintig, achtentwintig, negenentwintig en dertig is. Jimmy's vader doet het af als onzin, maar als grootvader ook het precieze gewicht en de exacte geboortetijd voorspeld blijkt te hebben, bekruipt hem een angstig voorgevoel.
Met welke verschrikkelijke gebeurtenissen krijgt Jimmy te maken? Welke nachtmerries moet hij het hoofd bieden? Zal het hem lukken die vijf dagen te overleven? Met elke crisis die Jimmy overwint, komt hij dichter bij een lot dat hij zich nooit had kunnen voorstellen...
O jee, 't is van dat ... 'een stokje' ... doorgekregen van Bientje. De bedoeling is om 6 kwinkslagen over mezelf te verklappen. Over iemand anders kunt ge gemakkelijk roddelen, maar over jezelf... Ik zal m'n best doen.
Ik kan genieten van rust. Ik ben eigenlijk iemand die af en toe wel graag alleen is. 't Mag dan wel niet te lang duren.
Ik haat het om tussen een mensenmassa te zitten of te staan. Dat geeft natuurlijk wel eens problemen op het werk, als er een vergadering op het programma staat. Ik moet eerlijk toegeven dat ik die situaties zo veel mogelijk probeer te vermijden. Stom hè.
Als ik ergens ben, en ik weet dat ik daar niet naar het toilet kan, dan moet ik gegarandeert een plasje of andere dingen doen. Heel vervelend.
Ik ben eigenlijk wel een 'gekke mie'. Ik kan heel onnozel doen en hou ook van humorvolle mensen.
Ik eet te veel, zeker als het om lekkere dingen gaat. Maar daar probeer ik nu wel wat aan te doen. Hopelijk gaat het me lukken.
Ik hou van horror- en thrillerboeken. Hoe meer bloed eruit spat, hoe liever. Maar in het dagelijkse leven ben ik een heel liefdevol persoontje, geen paniek.
De spelregels: Zet de spelregels op je blog, link degene die je getagd heeft, vertel over zes kwinkslagen (leuke weetjes) van jezelf, tag zes andere bloggers en laat een comment achter bij de zes bloggers die je hebt getagd.
Ik zit aan de letter B. Voor de mannelijk B moest ik niet ver zoeken. De muziek van Bon Jovi mag er wezen. Bovendien vinden mijn ogen deze jonge versie van Jon Bon Jovi zeer aangenaam om naar te kijken. Ik begin net niet te kwijlen van die ruige-teddybeer-uitstraling, die gespierde nek, de zachte trekken om zijn mond, dat zeer hoog knuffelgehalte... Sorry, mamapippa liet zich even gaan. "This ain't a love song" uit 1995.
Voor de vrouwelijk B had ik het wat moeilijker. Er kwam redelijk wat denk- en zoekwerk bij kijken, maar uiteindelijk koos ik voor Bonnie Tyler's "Total eclipse of the heart" uit 1983.
'k Moet niet ver zoeken om een blauw gevoel te krijgen vandaag. Zoals er hier vorige week zondag al te lezen viel, zit manlief voor 3 weken in Noorwegen, en Noorwegen is niet bij de deur. Ondertussen is er al een weekje van voorbij, maar er zijn er ook nog twee te gaan. Dochterlief en ik missen hem. Raar toch, hoe je pas echt beseft wat iemand voor je betekent als die iemand er even niet is ...
Iedereen heeft een dak boven z'n hoofd nodig. Als beginnend, samenwonend koppeltje zijn wij in 1993 een huisje gaan huren. Toen we in 1995 trouwplannen maakten, vonden we ook dat we klaar waren om een huisje te gaan kopen. Dat hebben we dan ook gedaan. Ondertussen zijn we zoveel jaren verder en is het huisje van toen totaal onherkenbaar geworden door de recente verbouwingen. Huren of kopen, hoe zit het bij jullie ?
Van de 12 bloggers die meededen aan de vraag van de week hebben er 3 (25%) opgebiecht dat ze wel eens met het Halloween gebeuren meespoken. 9 (75%) ervan blijven rustig op deze griezeldag.
"In het Amerikaanse Broken Arrow, in de staat Oklahoma, heeft een 'lijger', een gigantische katachtige die een kruising vormt van een leeuw en een tijger, een oppasser gedood toen die in zijn kooi kwam." (uit Het Belang van Limburg)
Een lijger, ik had er nog nooit van gehoord, maar mijn fantasie slaat weer op hol bij het lezen van zo'n berichtje. Bestaat er dan ook zoiets als:
"Foei, wat een weer", bromde de beer. "Ik blijf thuis", piepte de muis. De vos zei: "Regen ? daar kan ik wel tegen !" "'t Is om te huilen", krasten de uilen. "En dan die wind", zei het eekhoornskind. "'t Is bar en slecht", tikte de specht. Maar de haas, die guit, Ging doodgewoon uit ! Hij nam een blad en legde dat, over zijn oren en werd niet nat !
Doodgaan hoort bij het leven, maar het maakt een grote wonde in je hart ...
Pétie, Va en Poepa, ik mis jullie !
'Ik denk aan jou, en dan klopt m'n hart in m'n keel. Ik mis je zo, na al die tijd nog even veel.
Ik vergeet je niet, ook niet na duizend jaar. 'k Blijf van je houden, je bent al m'n tranen waard. Ik kijk naar onze foto's, naar jaren van geluk, naar wat we samen hadden,
Als ik iets op deze blog zet waarop ik geen recht heb, laat het me dan weten. Ik verwijder dan onmiddellijk de desbetreffende foto, afbeelding of tekst ...
Reacties (9)
Jimmy Tock wordt geboren op de avond dat zijn grootvader sterft. Grootvader schiet vlak voor zijn dood plotseling recht overeind en doet een macabere voorspelling: zijn kleinzoon wachten vijf donkere dagen, waarop verschrikkelijke dingen zullen gebeuren - als hij twintig, drieëntwintig, achtentwintig, negenentwintig en dertig is. 
Vorige pagina
