Om wat bloginspiratie op te doen snuffel ik (zoals jullie al wel weten) vaak rond op het internet. Bij de Meme Express stellen ze voor om het vandaag eens te hebben over de 'rollercoaster'. Dat doet me dan weer direct terugdenken aan die keer dat Miss Indy en ik, samen met dochterlief en haar zoonlief een uitstapje naar Walibi deden. Ikzelf hou wel van wat ge-rollercoaster, overkop, wild, laat maar komen. Dus wij, met ons vieren richting 'Weerwolf'.

We dachten dat het een redelijk rustig ritje zou worden, aangezien het er op het eerste zicht gemoedelijk uitzag. O jee, wij hebben ons toen vergist. Zo'n wilde rit hadden we nog nooit meegemaakt. Normaal ben ik niet iemand die begint te gillen in zo'n achtbaan, maar toen kon ik niet anders. Dat ging me daar omhoog, omlaag, terug omhoog, weer omlaag ... en net als je bij zo'n snelle afdaling denkt, "Nu ga ik eraan", blijft de afdaling nog wel even duren. Ook al waren we geschrokken van de heftigheid, zijn we er achteraf toch weer terug ingegaan, want het is ne plezante. Tijdens de rit nemen ze een foto van het karretje waar je inzit. We hebben er het sleutelhangerfotootje van gekocht. Ik heb geprobeerd om er een digitale versie van te maken, maar het is erg wazig. Maar de uitdrukking op dochterliefs gezicht spreekt boekdelen ...

We hebben ook rustigere attracties gedaan, maar het plezier was er daarom niet minder om. Diegene met het staartje, is dochterlief ...

 Tijd voor het woordspelletje van Langs de dijk ...

• Slingers ... feestjes, blije gezichten, lol, kadootjes.
• Woonplaats ... ergens in Vlaams-Brabant, zowel op het randje van de provincie Antwerpen, als op het randje van de provincie Limburg.
• Huis ... sinds eind 2006 in een totaal ander kleedje (toch al wat de buitenkant betreft).
• Vogel ... een dier dat ik al lang probeer te fotograferen, maar me steeds te snel af is.
• Vliegtuig ... ik heb nog maar één keer in m'n leven gevlogen.
• Zonnebloem ... dat ze maar rap in bloei staan, want dan is het warmer weer.
• Koe ... omdat ik me vaak zo voelde ben ik op dieet gegaan.
• Schoen ... iets wat noodzakelijk is, maar niet meer dan dat.
• Strand ... als ik me zenuwachtig voel, denk ik aan het strand, de kleine golfjes die heen en weer over het strand kruipen.
• Ijs ... twee bollen mokka graag.

Omdat ik aan de pc zat had ik daarstraks maar met een half oor naar het weerbericht geluisterd, ik vernam dat het een heldere nacht zou worden, met vele sterren, meer was er eigenlijk niet tot mijn hersencellen doorgedrongen van wat er gezegd werd. Daarnet kreeg ik Miss Indy aan de telefoon die me (hetgeen ik gemist had met m'n tweede oor) vertelde. Namelijk, dat de planeet Venus met het blote oog te zien is, als een hele heldere, fonkelende 'ster' onder de maansikkel. Dat kan ik natuurlijk niet laten voorbij gaan zonder het (proberen) vast te leggen op een digitaal beeldje. Mijn fototoestelletje is niet van die aard dat ik er héél ver mee kan inzoomen, dus moet ik me tevreden stellen met een minder professionele foto, maar in ieder geval, ze staan erop. Maan en Venus ...

We hebben er vandaag nog maar 'ns van geprofiteerd om wat frisse lucht op te snuiven in onze bosrijke omgeving. Ah ja, ik moet zien dat ik genoeg fotookes bij mekaar krijg voor m'n fotoblogje. En tegelijkertijd heb ik weer dat beetje extra beweging dat me helpt bij m'n kilostrijd. Dochterlief en ik hadden het zonnetje meegenomen, en dat zonnetje gaf ons, onze schaduw-vriendjes ...

We zijn bij de N aanbelandt, met Nickelback en "How you remind me" uit 2001 ...

En dan een vrouw met ballen aan haar lijf: Natalia met "I survived you" van vorig jaar ...

Vannacht heeft 'mannekevries' hier weer goed z'n best gedaan. Buiten was alles voorzien van een zacht, teer rijmlaagje, echt mooi om te zien. Mijn bewondering voor de natuur sloeg weer onmiddellijk totaal om toen ik mijn autootje zag staan, onder datzelfde laagje, maar als het over mijn wagentje gaat, noem ik dat een verdomd bevroren laag, die je moet afkrabben met zo'n hatelijke ijskrabber, waardoor je vingers totaal gevoelloos worden. Bah, ik haat het. Ik dus weer naar binnen om een emmer te vullen met lauw-warm water. Weer naar buiten, en hupakee, alles over de ruiten uitgekapt. Waar ik (weer 'ns een keer) niet op gerekend had, was het feit dat het water terugklotste op mij, meerbepaald op mijn voeten. Voilà, 't is niet echt goed voor de auto naar 't schijnt, maar ik kon dochterlief, zonder ijsvingers, maar met natte voeten, rustig naar school brengen. Daarna ben ik toch nog even met het fototoestelletje in de hand mijn ronde gaan doen ...

Op Sunday Scrappin' wordt er elke week een thema opgegeven waar je dan een knip-en plakwerkje van moet (proberen) te maken. De voorbij week was het thema: 'Verjaag de Winter Blues'. Het bracht me inspiratie voor blauwe maandag ...

Met Unconscious Mutterings als inspiratiebron weer enkele snelle persoonlijke gedachten ...

• Ongewenst ... elke vorm van oneerlijkheid.
• Je zou beter ... elke dag beleven alsof het je laatste is.
• Vrouw ... mezelf, met al mijn grillen, emoties en gevoelens.
• Gewogen ... word ik elke woensdagavond en ondertussen is er al 10,7 kg weggesmolten.
• Rechtop ... moeten we steeds weer geraken, na elke tegenslag.
• Ik voel me ... trots op mezelf vanwege het dieet dat ik tot nu toe nog steeds volhou.
• Kwaad ... word ik als ik aan die vervloekte moordenaar denk die in dat kinderdagverblijf een slagveld heeft aangericht.
• Het is alsof ... de tijd met de jaren sneller gaat.
• Arme man ... jij die daar in de koude wintertemperatuur, accordeon moet spelen om te bedelen voor enkele centjes.
• Geweldig ... ik moet pas donderdag terug gaan werken.

Neem de woordjes maar gerust mee naar je blog, en laat een berichtje achter zodat ik ook kan komen curieuzeneuzen ...

Dochterlief en ik hebben net een wandeling achter de rug. Op 5 minuutjes stappen van ons huis, zit je in 'the middle of nowhere'. En natuurlijk ging het fototoestel mee ...

Onze katten zijn allebei schattekatten, we hebben er geen klagen over. Zoals er hier vroeger al te lezen viel, vindt Pippa het leuk om al eens een muizebeest te vangen en Floris ligt er meestal nogal lui bij. Maar zo af en toe komt de kwajongen in Floris naar boven. Als hij echt niet op de foto wil, kan hij je al 'ns een keer beledigen met een 'F*ck You' gebaar ...

Gisterenavond zaten dochterlief en ik rustig tv te kijken. Manlief had zijn ploegdienst, dus was nog niet thuis. Plots werd de rust totaal verstoord door een kabaal in de keuken. De hond lag keurig te slapen in de woonkamer, Floris, de kater, had zijn warm plekje gevonden op de radiator. Het kabaal kon dus enkel van Pippa poes komen, dochterliefs favoriete kat. Bezorgd, omdat haar misschien iets overkomen was, rende dochterlief naar de keuken. Daar slaakte ze een ijselijk gil. Als de weerlicht (of misschien een beetje trager ...) begaf ik me naar het rampterrein. En daar zat Pippa, met de buit nog in haar mond. Na even mee gegild te hebben, heb ik snel het fototoestel gepakt om een foto aan Papapippa als bewijs te kunnen voorleggen. Ik wist dat er vóór alle venstertabletten lagen, muisjes langs de keukenramen naar binnen konden en weer terug. Zelfs met de twee katten in huis, bleken die muizen niet bang te zijn. 't Zijn kamikaze-muizen. Ondertussen liggen alle vensterbanken en was ik er vrij zeker van dat we de muizen nu hadden een halt toegeroepen. Niet dus, blijkbaar zat er nog eentje binnen, die niet meer buiten geraakte. Hopelijk is dit het laatste muizenbeest dat we (na lang aandringen) uit Pippa's mond hebben gekregen en nog stuiptrekkend de tuin in hebben gegooid. En als er nog ergens ééntje moest zitten : Go Pippa ...

De M van Marco Borsato natuurlijk. Ik vind zijn liedjesteksten steeds weer zo gevoelig en raak. Bij het liedje "Zij" uit 2002, moet ik steeds weer aan dochterlief denken. Het is precies op haar lijf geschreven ... 

En dan hebben we nog Meredith Brooks met "Bitch" uit 1997, da's dan weer meer op mijn lijf geschreven, ik ben ook vanalles in één lichaam, van 't één uiterste naar 't ander. Je moet me nemen zoals ik ben ...

De opdracht wordt gegeven op de blog Langs de dijk. Heel eenvoudig, maar toch zo leuk ...

• tulp ... doet me denken aan de lente, en dat die maar heel snel tevoorschijn komt.
• benjamin ... is de jongste van een gezin. Als enig kind, ben ik steeds de oudste èn de jongste geweest.
• huisdier ... ik kan niet zonder huisdieren. Ze brengen meer werk met zich mee, maar je krijgt er zoveel liefde en vriendschap voor in de plaats. We hebben 2 poezen, een hond, 2 waterschildpadden en aquariumvissen.
• voedsel ... iets waarmee ik constant geconfronteerd word door mijn dieet.
• waar ... doet me denken aan waarheid, eerlijkheid, iets dat voor mij het begin is van alle respect.
• klok ... ik draag geen horloge, dus voor de tijd te weten kijk ik naar mijn gsm of naar het klokje op de pc.
• rook ... wil ik van sigaretten echt niet in mijn gezicht krijgen, het prikkelt in mijn ogen en in mijn neus.
• kleding ... is iets waarvan ik hoop dat ik ze steeds in een kleinere maat kan gaan kopen.
• zonicht ... maakt me altijd beter gezind. Een winterzonnetje maakt een koude dag al veel warmer diep vanbinnen.
• sauna ... is totaal niks voor mij. Véél te warm, en ik zweet soms zo al genoeg.

't Is gelukt. Hier is de foto waar ik het in het postje hieronder over had. Ik weet niet meer de preciese datum, maar het moet ongeveer het voorjaar van 1999 geweest zijn. Amber met Papapippa in Amberloup ...

't Is zover, dochterlief zit ondertussen in het vijfde leerjaar, dus staan er 'bosklassen' op het programma. Nu moet je weten dat ik een echte moederkloek ben, zoals ze zeggen. Ik heb niet liever dan dat mijn dochter bij mij is. Ze overleveren aan andere handen dan die van mezelf is moeilijk voor mij. Ik ben dan constant aan het denken en hopen dat ze maar goed genoeg voor haar zorgen. En dan nu, dit jaar in mei die 'bosklassen'. Vanavond is er een vergadering en wordt er allerlei informatie gegeven. Manlief gaat er alleen naartoe, want ik ben ben in staat om daar anders al een traantje weg te pinken, ook al gaat het pas door in mei. Andere moeders zijn misschien eens blij dat hun kind een weekje uit huis is, maar voor mij word dit een moeilijke opdracht. De 'bosklassen' gaan door in Amberloup. Straf hè, Amber gaat naar Amberloup. We zijn er jaren geleden al eens op vakantie geweest (of toch in de buurt) en we hebben er een toffe foto van. Ik zal proberen er een digitaaltje van te maken en te posten ...

Wanneer de Nederlandse Lucy Linders voor een welverdiende vakantie naar het huis van een vriendin in het Spaanse Pueblo Lucero vertrekt, kan zij niet vermoeden dat ze algauw verstrikt raakt in een web van leugens, chantage en mishandeling. Kort na haar aankomst in de op het eerste gezicht idyllische villawijk - ook wel de weduwenheuvel genoemd - wordt een van de inwoners onder mysterieuze omstandigheden om het leven gebracht. De politie staat voor een raadsel, vooral omdat de meeste bewoners van de chique huizen een motief voor de moord blijven hebben - inclusief Lucy.

Drie jaar geleden, waren we op daguitstap in Walibi. Dochterlief, met haar donkerblauwe jasje en blauwe jeans, was een schattig levend blauw standbeeld ...

Ik ben verslaafd. 't Is al een begin dat ik dat durf schrijven hè. Ik ben verslaafd aan de pc. 't Is zo erg geworden, dat als ik aan de pc zit om blogjes te lezen, blogjes te schrijven, foto's te bewerken, enz ... ik gewoon de tijd uit het oog verlies. En dat brengt me soms in vervelende situaties ... Mijn laptopje stond tot enkele dagen geleden in de keuken, 'k weet het, het is een rare plaats voor dat ding, maar wegens onze verbouwingen staat hij steeds op de minst stofferige plaats op dat ogenblik. Sinds enkele dagen staat hij weer in de woonkamer, waardoor de combinatie eten maken en laptoppen iets risicovoller geworden is. Vandaag was het dus zover. Mijn prei stond te stoven op het  vuur, ik ging gauw tussendoor een foto bewerken. Jaja, dat tussendoor is uitgelopen en de prei in grandioos aangebrand. Het wordt vandaag dus een hutsepot zonder prei, want die was totaal verwoest en de kookpot had een pikzwarte dikke aangebrande laag. Ik heb hem moeten proper schuren met zo'n ijzeren schuursponsje. Mijn arm doet er zeer van. En nu moet ik dringend naar mijn patatten gaan zien, of anders loopt dat ook weer slecht af. Ben ik nu de enige met die verslaving ...

Deze keer een opdracht om de zinnetjes aan te vullen, gevonden op 'Randomness'. Zoiets vind ik fijn om te doen, het doet je nadenken over jezelf. En jezelf leren kennen is een eerste vereiste om anderen te kunnen doorgronden ...

1. Ik wou dat ik kon ... stoppen met werken. Het is niet dat ik mijn werk niet graag doe, maar als ik mocht kiezen, verkoos ik toch een leven als huismoeder. Het probleem is, dat onze geldbuidel daardoor in de problemen komt.

2. Mijn grootste angst is ... om mensen te verliezen waar ik zielsveel van hou.

3. Ik haat het om ... verschillende afspraken of verplichtingen te hebben die te dicht op elkaar volgen.

4. Ik hou van ... rust, gezelligheid, en mijn dierbaren.

5. Vandaag ga ik ... mijn man helpen met (eindelijk) de allerlaatste vensterbank te leggen. Deze bevindt zich in de keuken en is de moeilijkste om te plaatsen. Het is er eentje in twee stukken, omdat het anders te lang zou zijn om te hanteren.

6. Gisteren ... heb ik lekkere scampi gegeten. Scampi Diabolo, 't was redelijk pikant, maar toch zo heerlijk.

7. Mijn haar is ... donkerbruin en steeds veel te rap vettig.

8. Ik zal nooit ... nooit zeggen, want je weet maar nooit.

Update: De vensterbank van puntje 5. blijkt ('t zou weer eens willen lukken) niet te passen. Ze hebben ze bij de steenhandel waarschijnlijk verkeerd afgeslepen. Dus 't zal niet voor vandaag zijn. En ik had zo gehoopt dat alles zou liggen ...

Rondsnuffelend op internet, kwam ik op "Saturday Six" terecht. Origineel in het Engels, maar waarom zou ik er niet gewoon in het Nederlands over schrijven. Het gaat over 'groen leven'. Hier zijn de vraagjes ...

1. Recycleer jij ?   Natuurlijk, we worden ertoe verplicht hier in ons dorp. Ons huisvuil neemt sinds een paar jaar een serieuze hap uit ons budget. We sorteren papier in een blauwe bak, groente-en tuinafval in een groene bak, PMD in een blauwe zak en het restafval kieperen we in een zwarte bak. Bij de huisvuilophaling worden de groene en de zwarte bakken gewogen, en we betalen dus per kilogram afval onze rekening. En dat kan oplopen zenne ...
2. Gebruik je spaarlampen ?   Eh, voorlopig nog niet, maar we hebben ons voorgenomen om bij elke nieuwe lamp die we installeren bij onze verbouwingen er wel eentje aan te schaffen. Het scheelt een stuk in de geldbuidel na verloop van tijd hè ... 
3. Als je niet ver hoeft te gaan, neem je dan de auto of ga je te voet ?   Ik geef hier eerlijk toe, dat ik nogal heel snel de auto neem, gewoon uit gemakzucht, of noem het misschien luiheid ... 
4. Draai je je verwarming wel eens een graadje lager ?   Nee, om de eenvoudige reden dat de verwarming hier nooit echt hoog staat. We zullen hier eerder iets extra's aantrekken dan de chauffage wat hoger te zetten ...
5. Laat je je televisietoestel en andere spullen op stand-by staan, of zet je ze helemaal uit ?    Awel, bij onze vroegere tv zetten we hem volledig uit. Sinds we een nieuwe hebben gaat dat gewoon niet meer, of je moet de stekker uittrekken. En dat is dan weer steeds een omslachtige bezigheid ... 
6. Was je je kleding op 30°C of hoger ?   De normale bovenkleding was ik al een tijdje op 30°C, maar spullen die een kookwas vereisen, blijf ik op 95°C wassen. Properheid gaat voor alles ...

Leef ik nu groen ? Waarschijnlijk niet, maar ik leef, en dat vind ik al heel tof ... 

En hoe zit het bij jullie, je mag de vraagjes natuurlijk meenemen naar je blog en ze daar eens onder handen nemen ...

Zotte zaterdag, en deze keer 'ns een mop. Ik kreeg hem doorgestuurd via e-mail en vond hem wel de moeite ...

De naam Nico Vandersmissen zegt jullie misschien niet zoveel, maar 'whisky-reclame met een schotse rok' doet waarschijnlijk al een belletje rinkelen. Ik lust deze sterke drank absoluut niet, maar deze knappe Belgische kerel staat me wel aan. Omdat er maar weinig foto's van te vinden zijn, wordt het deze week een vrijdagse-vent-clip editie ...

En dan nog ééntje om het af te leren ... 

Mijn naam is Mamapippa. Dat gelooft geen mens hè. Oké, ik zal opnieuw beginnen: mijn naam is Anja. Klink al veel waarheidsgetrouwer hè ! Je naam kies je niet zelf, je hebt hem en moet ermee door het leven. Ik ben best tevreden over de mijne, al lopen er héél veel vrouwen rond met dezelfde naam, en die zijn dan ook meestal geboren rond 1970, net als ik. En soms (eigenlijk altijd), nieuwsgierig als ik ben, vraag ik me af hoe de echte voornamen van de bloggers zijn. En hoe ze tot hun blognaam (als ze die dan al hebben) komen. Mamapippa komt eigenlijk van onze kattin. Die noemt Pippa. Dus ik ben Mamapippa. Aan de naam van onze kattin hangt trouwens ook nog een vehaaltje aan vast, maar dat hou ik voor een ander keertje. En nu jullie voornamen, en vanwaar komen julie blognamen ? Ik weet het, en jullie ondertussen ook al wel, ik ben nieuwsgierig, sorry ...

Ik heb een nieuw spelletje ontdekt, ditmaals (joepie) eindelijk eens in het Nederlands ! Het heet 'Ik zeg, jij denkt ...'. Elke week worden er 10 woorden opgegeven, waarmee je aan de slag kan. Je schrijft bij elk woord het eerste op dat in je hoofd opborrelt. Simpel en leuk dus ! Hier gaan we:

1. partner:: Mijn manlief, waarmee ik al sinds 26 mei 1995 getrouwd ben en waar ik een pracht van een dochter mee heb.
2. voorjaar :: Iets waar ik nu al van hoop dat het heel zonnig wordt.
3. liefde:: Ik krijg het graag, maar geef het nog liever.
4. haat :: Iets dat ik zelden met me mee draag, maar eens het gevoel er is, gaat het ook niet meer weg.
5. verdraagzaamheid :: Datgene dat veel meer mensen zouden moeten hebben. De wereld zou er mooier uitzien.
6. oorlog:: Iets waar we constant mee worden geconfronteerd, en dat ook nooit zal stoppen.
7. Obama:: De eerste president van de Verenigde Staten met een niet-blanke huidskleur.
8. vrede:: Iets dat ik altijd wil bewaren, altijd en overal, maar af en toe lukt me het niet.
9. maan :: Ik zou er graag eens een hele mooie foto van willen nemen, maar daarvoor is mijn fototoestelletje niet geschikt genoeg.
10. leven :: Iets waar je moet van genieten, elke dag weer opnieuw.

Wil je meedoen met de pret ? Voor de regels en de woordenlijst van deze week neem je maar een kijkje op 'Ik zeg, jij denkt ...'

De L met Leo Sayer en "Thunder in my heart", maar dan in de originele versie van 1977 ...

De vrouwelijke kant is deze week Lasgo met "Something". Het dateert al van 2001, maar blijft een favorietje ...

Kaatje was diegene, die het tellertje over de 9.999 liet stuiteren en als eerste een reactie postte. En ik wil er hier zeker even bijvertellen dat Kaatje's blog tot de 5 genomineerden in de categorie 'Lifestyle' behoort. Stemmen dus maar !

Kaatje, deze is voor jou:

Ik zie net dat mijn tellertje op 9.999 staat. Wie wordt mijn 10.000ste bezoeker ?

Spannend, laat zeker je naam achter als je dat tellertje op (of over) de kaap  van de 10.000 ziet gaan...

Gisteren na school, zijn dochterlief en ik even op koopjesjacht geweest. 't Is te zeggen, we zijn maar bewust één winkel binnengegaan, maar hoopten daar dan wel nog enkele afprijzingen op de kop te kunnen tikken. Onze garderobe moest toch een beetje uitgebreid worden. Na wat gesnuffel tussen de solden-rekken, kwamen we al snel tot de vaststelling dat het noppes zou worden. Niet veel, om niet te zeggen niks, dat ons aanstond. De kleding, die mooi netjes langs de kant hing, daarentegen, was wel meer ons ding. Maar op die prijskaartjes was geen soldenstempeltje te bespeuren, want dat ging dan om de nieuwe collectie. Ik weet het, voor de echte superkoopjes moet je er als eerste bij zijn, maar al die drukte is absoluut niet voor mij weggelegd. Dus hebben we ons laten gaan met de nieuwe collectie. Elk van ons heeft uiteindelijk zijn keuze gevonden. We zijn dik tevreden, maar met een beetje minder geld dan we hadden gehoopt, huiswaarts gekeerd ...

Ik hou van alerlei soorten testjes. De resultaten maken me soms aan het lachen, want veel waarde kan je er natuurlijk niet aan hechten. Maar het is altijd wel 'ns leuk om er eentje te doen. Vandaag heb ik ontdekt dat ik een Perzische kat zou zijn, moest ik kunnen miauwen en mijn behoeftes in de kattenbak kon deponeren ... Ik kreeg ook nog de volgende informatie over mezelf:

• Je bent heel erg bezig met je uiterlijk, maar andere aspecten van je leven vind je, verrassend genoeg, niet zo belangrijk.
• Je bent een vredelievend mens met een zacht temperament. Andere mensen houden van je gezelschap.
• Je hebt zelf tijd nodig om iemand te kunnen vertrouwen.

Amai, even voor de duidelijkheid: ik ben helemaal niet iemand die alleen maar met z'n uiterlijk bezig is. Ik ben graag proper, maar wie niet ? Ik vind andere aspecten van mijn leven zeer belangrijk, zoals familie, toekomst ... En ik ben een temperamentvol iemand, vraag maar aan man- en dochterlief. Hoe andere mensen over me denken, dat zal altijd een raadsel blijven, je kan niet binnenin iemands hoofd zien. Het enige zeer correcte hierin is dat het redelijk lang duurt eer ik iemand voor de volle 100% vertrouw. Enfin, ik ben ook geen kat hè ...

Benieuwd naar welk soort raskat jij de neiging hebt ? Onderzoek het op What Breed of Cat Are You ?

De sneeuw is hier stillekesaan aan het smelten, dus vlug nog even een sneeuw-fotootje genomen van overschotten van de blauwe waterleidingsbuizen, die hier buiten nog rondslingeren van de op gang zijnde verbouwingen ...

• Ikzelf moet me dit ten eerste al niet voorstellen. Ik hoef maar in de spiegel te kijken om te zien hoe die situatie eruit ziet. Maar ik kies resoluut voor een gezondere eetgewoonte. Beweging is niet mijn sterkste kant. Dit komt dan ook voor een groot deel vanwege mijn veel te vele kilootjes die her en der aan mijn lichaam plakken. Mijn vetcelletjes houden zo veel van mij, dat ze er maar met moeite afscheid van kunnen nemen. Ze zijn er uiteindelijk ook al zo lang hè, dat schept een band, en afscheid nemen is toch zo moeilijk. Verder dan een tennismatch tegen dochterlief op de Wii, of een aerobic-moment op het Wii Balance Board (en dan enkel als er niemand thuis is, want het ziet er zo belachelijk uit) kom ik niet. Het heeft ook voor een groot deel te maken met mijn overgewicht. Misschien na verloop van kilo's, dat ik wel zin krijg in meer beweging. Feit is dat mijn gezonde eetgewoonte voorlopig al heel goed werkt. En meer moet dat niet zijn ...

Waar zouden jullie voor kiezen ?

Even voor de volledigheid: deze vraag is geïnspireerd door deze site ...

Toen we enkele dagen geleden 's avond in de vriekou buiten stonden te zoeken achter een goede foto voor één van van de fotothema's op mijn fotoblog, hebben we vanalles uitgeprobeerd. Dit is er een resultaat van. Spooky dochterlief, goed voor een zotte zaterdag ...

Dit zijn onze twee schattepoezen. Gelukkig lag mijn dierbaar fototoestelletje dicht in de buurt zodat ik ongestoord een filmpje kon nemen. Echte liefde kan toch mooi zijn hè ...

Mijn allereerste werkdag van 2009 zit erop. Het was niet gemakkelijk om in gang te geraken na 2 weken en half vakantie. Maar zonder werk, komt er geen brood op de plank hè. En aangezien we in die vakantietijd niet hebben gewonnen met de lotto, zit er niks anders op dan mij zo af en toe eens te begeven tot aan de werkplek ...

Naar het schijnt hebben we de koudste nacht van de eeuw achter de rug. Awel, ik wil het graag geloven. Ik bibber de laatste dagen gewoon uit mijn vel. Op het koudste punt in Limburg is de temperatuur deze nacht gezakt tot -21°C. Wij zelf wonen niet in Limburg, maar nog net op het randje van Vlaams-Brabant, ik weet niet echt hoe koud het hier vannacht is geweest, maar 't vriezemanneke zal hier ook wel zijn best hebben gedaan ...

Het gaat vooruit, ik zit al aan de K. 't Eerste dat dan in mij opkomt is de groep Kane met "Rain down on me" van in het jaar 2002. Schitterend liedje, mooie zanger ...

Over de vrouwelijke kant moet ik dit keer ook echt niet lang nadenken. K's Choice maakte ooit, in 1995, het  liedje "Not an addict". Sindsdien blijft het één van mijn favoriete songs. Die stem van die vrouw zorgt ervoor dat al m'n haren recht overeind gaan staan ...

Toen ik vanmorgen wakker werd en met mijn slaapogen door de ramen keek, schrok ik eigenlijk van de hoeveelheid sneeuw die er gevallen was. Het was voorspeld, maar ik dacht dat het niet zo veel ging zijn. Sneeuw is mooi, zolang je er van achter je raam kan naar kijken. Gelukkig moesten manlief en ik vandaag nog niet werken, maar we moesten er wel voor zorgen dat dochterlief de schoolpoort kon bereiken. Het is gelukt, maar met het nodige slip- en schuifgevaar, en met de nodige vertraging erbij. Met het fototoestelletje heb ik mij vandaag heel eventjes buiten gewaagd ...

En de sneeuw is professioneel opgemeten: op de terrastafel lag een sneeuwdeken van precies 10 cm dikte ...

We wonen in een bosrijk dorpje, waar eigenlijk veel moois te zien is. Mijn probleem is altijd geweest dat ik het op de één of andere manier niet wou zien. Nu, met mijn foto-trek-microbe, ga ik al 'ns meer op zoek naar die mooie plekjes. Fototoestellen zijn dus een schitterend middel om de wereld rondom je te (her)ontdekken. Zo zijn we eergisteren een fototochtje gaan maken, op enkele kilometers van huis af. Wondermooi was het er ...

En dit geeft me dan weer de gelegenheid om me af en toe nog eens uit te leven in mijn plakboek hobby'tje ...

Op een blauwe maandag ging Mevr. Blauwtjes naar de winkel. Ze was op zoek naar blauwe schimmelkaas, want ze was er verzot op. Aan de kaastoog van de supermarkt zag ze haar buurman, net vóór haar neus, het allerlaatste stukje wegkapen. Ze had twee keuzes; ofwel sloeg ze buurman bont en blauw, ofwel liet ze alles maar blauw blauw. Omdat ze blauw bloed door haar aderen had stromen koos ze voor de laatste optie en ging de supermarkt uit, zonder haar blauwe schimmelkaas.

Even verderop was er een kaaswinkeltje, misschien had ze daar meer succes. Het was ondertussen bitterkoud geworden, ze zag blauw van de kou. In de blauw versierde etalage van de kaaswinkel zag ze de blauwe schimmelkaas al van ver liggen blinken. Maar hoe dichterbij ze kwam, hoe meer ze zich blauw begon te ergeren aan de prijs die er bij vermeld stond. Er stroomde dan wel blauw bloed door haar aderen, maar ze ging zich zeker niet blauw betalen voor een stukje blauwe schimmelkaas.

Met het hoofd naar de grond van blauwe woede, draaide Mevr. Blauwtjes zich om en wou terug huiswaarts keren, toen ze plots werd vastgegrepen door een man met blauwe handschoenen. Ze schrok zich blauw. Onmiddellijk dacht ze aan het feit dat er tegenwoordig zovele mevrouwtjes overvallen werden en hield haar handtas zeer dicht tegen zich aan, terwijl ze rondom zich heen keek, speurend naar blauw op straat. Tevergeefs, niemand om haar te helpen.

Toen maakte de man met de blauwe handschoenen een kniebuiging. Verstomd keek ze recht in de ogen van haar buurman. Hij haalde een pakje blauwe schimmelkaas tevoorschijn, stak het naar haar uit  en vroeg haar recht op de vrouw af: " Mevrouwtje Blauwtjes, wil je met me trouwen?" Mevr. Blauwtjes kreeg traantjes in haar ogen en zorgde er tegelijkertijd ook voor dat haar buurman geen blauwtje liep.

En ze leefden nog lang en gelukkig ...

Ziezo, de kerstboomballen, lichtjes en de kerstboom zelf zijn allemaal weer mooi opgeborgen. Normaal wordt er hier gewacht tot het weekend na Driekoningen om de kerstsfeer totaal uit huis te verwijderen, maar dit keer dus ietsje eerder. Manlief moet vandaag de muren van de living inslijpen om de vensterbanken te kunnen leggen, dus dat brengt héél veel stof met zich mee (hatsjoem ...), vandaar de vervroegde afbraak der boom ...

Ik vond weer een testje, en jullie zullen al wel weten dat ik daar niet kan voorbij gaan zonder het uit te proberen. Deze test pluisde voor mij uit dat, als ik een bloem was, ik een leeuwenbekje zou zijn.

 
Daarbij hoorde ook nog deze tekst:

Aléé vooruit, 't kon veel erger zijn hè. Wil je ook weten welke bloem jij bent ? Doe dan de test op What Kind of Flower Are You ...

 En laat nieuwsgierig 'ikje' vooral weten welke bloem jij bent ...

Voor deze zotte zaterdag een verhaal dat toendertijd heel veel traantjes heeft gekost, maar achteraf bekeken grappig is geweest en wat nog het meest belangrijk is: het is goed afgelopen ...

Het is denk ik ongeveer 4,5 jaar geleden dat deze foto's zijn genomen. Er hangt een heel verhaal aan vast. Dochterlief at vroeger heel graag 'Kinder Surprise' eitjes. Je weet wel, van die chocolade eitjes, waar daar binnenin een plastic ei zit met daarin een verrassing. Maar niet alleen dochterlief was dol op die eitjes, ook onze hond Gitan lustte ze heel erg graag. Hij stond dan ook altijd op de eerste rij als de snoepkast openging en er een eitje tevoorscijn kwam. Tot op een dag dat dochterlief haar eitje op de grond liet vallen ... Gitan was er dus als de kippen bij om zijn slag te slaan. Hap, slik, weg was het eitje, met verpakking èn plastic eitje er nog in. Voilà, daar stond dus Surprise Gitan. Blij om zijn verovering, niets vermoedend, grappig rondom hem te kijken en zich waarschijnlijk af te vragen waarom wij zo in paniek begonnen rond te hossen. Want wat wij wisten, was dat dat surprise ding er waarschijnlijk niet langs zijn achterkant terug uit kon geraken. Ik ben met hem direct naar de dierenarts gereden en hij heeft toen een braakmiddel gekregen, wat helemaal niet werkte. 't Is te zeggen, hij braakte zich kreupel, maar geen Surprise ei te vinden. We hebben toen nog enkele dagen afgewacht, in de hoop dat dat rotding nog een uitweg zou vinden langs zijn achterpoort, ik heb toen tevergeefs al zijn drollen tot in de puntjes bekeken van zeer dichtbij, wat zeker niet een favoriete bezigheid is van mij. Enkele dagen later hebben we hem opnieuw naar de dierenarts moeten brengen en hebben ze de Surprise ei operatief uit zijn maag gehaald. Als het zou blijven zitten kon het verstopping veroorzaken en dat zou op zeer korte tijd fataal kunnen aflopen. Omdat hij niet aan de wonde zou kunnen likken heeft de dierenarts hem toen voorzien van een super moderne lampenkap, die hij overigens maar één dag heeft aangehad. Hij durfde geen poot meer te verzetten met dat ding op zijn kop. We hebben het probleem dan maar opgelost met de hond een t-shirt van manlief aan te trekken. Dat was ook geen zicht, maar hij had er tenminste weinig of geen bijwerkingen van.

En geloof het of niet, twee jaar geleden is hem hetzelfde overkomen, alleen is toen de Surprise ei er na enkele dagen langs de voorkant met een enorme braak- en lawaaihinder vanzelf uitgekomen. Sindsdien zijn de Surprise eitjes ten huize Mamapippa totaal en absoluut verboden ...

Geïnspireerd door Friday Question de volgende vraag:

• Awel, ik zou het om te beginnen spijtig vinden, want die blogjes, de Wii, de televisie, ... ik vind het erg om toe te moeten geven, maar ik zou ze missen moesten ze er niet meer zijn. Ik zou dan wel weer meer tijd hebben om boeken te lezen. Het lezen beperkt zich nu enkel tot het 'bedlezen', daarmee bedoel ik, het uurtje voor ik in slaap dommel. Ik zou misschien ook meer tijd spenderen aan wandelen in de natuur, zeker nu ik het fototoestel herontdekt heb. Gewoon genieten van alle kleine dingen, dingen die nu, met al die computertechnologie verloren aan het gaan zijn ...

En jullie, zouden jullie een leven zonder dat alles aankunnen ?

Zoals Callemie als commentaar op mijn vorige vrijdagse vent al liet weten, kon 'den deze' zeker niet ontbreken. Koen de Bouw ...

Bij een nieuw jaar horen ontegensprekelijk steeds weer die goede voornemens. De ene heeft er geen, de andere veel te veel. Dit zijn de mijne voor 2009:

• mijn Weight Watchen verder doorzetten
• manlief ertoe krijgen om onze verbouwingen nu eindelijk eens in een snellere vaart af te handelen
• vooral mezelf blijven

Wat zijn die van jullie ?

Oef, de eindejaarsperiode zit erop. 't Is niet dat ik er niet van heb genoten, maar ik ben altijd blij als alles weer achter de rug is. Ook al hou ik enorm van de sfeer van Kerst en Oud en Nieuw, het leven kan stillekesaan nu weer z'n gewone gangetje beginnen gaan. Binnen enkele dagen mag de kerstboom weer op de zolder, de dagen krijgen weer hun oorspronkelijke plaats in de week. Ik kan nog wel genieten van enkele daagjes vakantie. Pas op 8 januari moet ik weer aan het werk, dus da's nog even mooi meegenomen. Ik hoop dat voor ieder van jullie de jaarswissel prachtig is verlopen. Er wacht ons weer een jaar vol blogplezier ...