Vandaag hebben we het tweede verjaardagsfeestje van dochterlief achter de rug. Het eerste was op haar verjaardag zelf,voor de dichts bijwonende familie. Deze middag was er dan eentje voor haar klasgenootjes in een binnenspeeltuin. De ontvangst was met kinderchampagne, luid zingend voor de jarige, die rechtstaand op de stoel ietswat verlegen alle aandacht moest verwerken. Even later kwamen de frietjes en op het laatst het felbegeerde ijsjes. Tussendoor konden ze naar hartelust ravotten in het drie verdiepingen hoge binnenspeelding. Dochterlief keerde tervreden terug, met de ontvangen kadootjes. Morgen volgt dan nog een klein feestje voor oma en tante. En dan stoppen we de feestelijkheden weer even in de kast ...

Tijd voor een testje. Een assertiviteitstestje. Je vindt het op 'Hoe assertief bent u ?'

Dit kreeg ik als resultaat:

• Soms assertief
  Uw score is 69. dat betekent dat u afhankelijk van de situatie soms wel, soms niet assertief optreedt. Als u zich in een voor u veilige omgeving bevindt, kunt u makkelijker uw grenzen aangeven dan wanneer u in een onbekende of wellicht een meer zakelijke omgeving bent. Dan kan twijfel de kop opsteken en is uw zelfvertrouwen niet optimaal. U kunt soms overbluft worden door andermans reactie en bent dan geneigd de oorzaak bij uzelf te zoeken.
  Vaak vindt u andermans belangen belangrijker dan die van u, en cijfert u uzelf weg. Zo kunt u met uzelf in de knoop raken. U weet echter dat u in bepaalde situaties wél assertief kunt zijn, dus in principe zijn de ingrediënten aanwezig. Probeer u ervan bewust te worden in welke situaties u het moeilijk vindt assertief op te treden, en neem u voor hierin met kleine stapjes verandering aan te brengen. Ook kunt u zich opgeven voor een assertiviteitscursus, om zo uw assertieve vaardigheden verder te verstevigen.

Da's dus zo waar als maar kan zijn. Thuis durf ik zeggen wat ik denk, klinkt het niet dan botst het. Op het werk probeer ik mijn mannetje te staan, maar dat lukt maar af en toe, meestal laat ik me daar gedwee meedrijven met de golven van het moment. Maar bij wildvreemde mensen ben ik absoluut niet assertief, dan zou ik nog het liefst wegkruipen in een vlug gegraven putteke. En ze moeten me ook niet vragen om voor een groep mensen te praten, want dan krijg ik waarschijnlijk alle kleuren van de regenboog en kunnen ze me wegvoeren voor een zuurstofbehandeling ...

Bas Muijs, de naam zelf zegt me niet veel, maar 'Italo Ferrero' klinkt me al beter in de oren, het is een personage uit 'Gooische Vrouwen', een vrouwenversierder tot en met in de serie. De laatste reeks heb ik gemist, je kan tenslotte niet alles bekijken op televisie, want dan zit je ganse dagen voor die kijkbuis, en ne mens heeft wel 'ns wat andere dingen te doen. Maar die Italo, die herinner ik me nog zeer goed. Het is weer zo'n typisch type man waar Mamapippa het warm van krijgt. Een ietswat stoere, maar lieve uitstraling, zo heb ik ze graag ...

Om 6.00u in de ochtend, precies 11 jaar geleden, werd ik wakker in een waterbed, en dit terwijl we over een gewoon bed beschikten. Ik was 33 weken zwanger en mijn water was gebroken in mijn slaap. Er zat dus niks anders op dan richting kraamkliniek te rijden en onze kleine spruit ter wereld te laten komen. Ik ga niet alle perikelen beschrijven die de bevalling met zich mee bracht. Het is me toen gelukt om een prachtdochter op de wereld te zetten, die 46 cm groot en 2,180 kg woog, en daar was ik enorm blij mee. Vandaag is ze een flinke, grote, jarige meid van 11 jaar. Niet te geloven, de tijd vliegt ...

Wie haar drie dikke zoenen voor haar verjaardag wil geven kan terecht op haar eigen blogje: Minipippa ...

Hier is het wekelijks lijstje van 'Langs de dijk':

• klimrek ... ik durfde nooit echt heel hoog te klimmen als kind, en nu als volwassene heb ik nog moeite met hoogtes.
• kraker ... iemand die een huis, dat niet van hem is, op een onwettige manier gaat bewonen.
• keuken ... dat zal één van de allerlaatste plekken zijn, die een totale hernieuwing zal ondergaan, in het kader van onze eeuwig durende verbouwing.
• wasmand ... iets dat ik haat, maar telkens weer moet onder handen nemen.
• vuilniszak ... grijs, vies, vuil, uiteindelijk eindigend op een stort of in een verbrandingsoven.
• zondebok ... diegene die het gedaan heeft, terecht of onterecht.
• lening ... iets waar we goed over nagedacht hebben, zodat we ons niet moeten pijnigen wat betreft ons maandelijks inkomen.
• fietsendief ... een boef die te lui is om te voet te gaan.
• vloek ... ik maak er zonder schaamte gebruik van.
• paus ... die woont in Rome, voor de rest heb ik er geen contact mee, maar het stoort me niet.

De letter Q, wie anders dan Queen met het liedje 'I want to break free'.  En deze telt dan ook direct mee voor de vrouwelijke kant (vanwege geen andere vrouwelijk Q). In de clip zijn toch korte rokjes te zien hè ! Het is eentje om mee te zingen en even alles om je heen te vergeten ...

Het dipje is er nog steeds, maar ik weet dat het wel zal overgaan. Ik heb al mijn emoties en ergernissen in het weekend rondgestrooid, misschien is uitgeschreeuwd wel een beter woord hiervoor. Ik hoop dat de boodschap is overgekomen, en dat er nu wordt beseft dat een huis zich niet vanzelf af maakt. Vandaag zijn we toch weer een stapje verder geraakt aan de kader van het badkamerplafond. Het is allemaal niet gemakkelijk, maar we geraken er wel door. We zitten hier al te lang in de miserie, het wordt voor iedereen gewoon teveel. Maar bij de pakken blijven zitten is geen optie, en dat is nu eindelijk volledig doorgedrongen tot manlief. Ik hoop dat het deze keer van zeer lange duur is ...

Ik zie het allemaal even niet meer zitten, ik heb in niks zin, ik erger me in alles en iedereen. Onze verbouwingen gaan geen sikkepit vooruit, waardoor er de nodige ergernisen, spanningen en enorme uitbarstingen van mijn kant komen. Het enige wat ik voel zijn de tranen die constant achter mijn ogen prikken ...

Zoals elk jaar, de laatste week voor de krokusvakantie, was het op school van dochterlief weer 'De carnavalsweek'. Het begon op maandag met twee verschillende sokken aan te doen. Iets wat ik enorm toejuichte, want ik heb steeds moeite om de juiste sokken weer mooi bij elkaar te vinden, na een wasbeurt. Er zijn er telkens wel een paar die je niet direct weer bij elkaar krijgt. Dinsdag kwam er dan bij dat ze hun trui achterstevoren moesten aandoen. Eigenlijk een simpele maar grappige vertoning. Op woensdag kwam er een rood geverfde  neus bij en op donderdag een hoofddeksel. En het fijne van dat alles was, dat de juffen en meesters ook gretig meededen, dus de kinderen konden hun leerkrachten eens op een andere manier bezichtigen. Vandaag kwam dan het hoogtepunt van de hele week. Totaal verkleed, naar eigen keuze, in de klas zitten. Dochterlief werd vanmorgen dus vakkundig (ahum) door mijzelf omgetoverd tot heks, net als vorig jaar trouwens. De foto's hieronder dateren ook van een jaartje geleden, want vanmorgen ben ik vergeten om mijn fototoestelletje boven te halen. Maar het uitzicht was hetzelfde. Ik kreeg er met momenten zelf schrik van. Mag ik U voorstellen: 'Heks Ambrosia' ...

Ik heb een nieuw fotoblogje aangemaakt. De reden daarvoor is, dat het mij allemaal teveel tijd begint te kosten om aan alle fotothema's deel te nemen. De thema's geven wel inspiratie, maar het vereist ook een meer dan behoorlijke kennis van het Engels (die ik niet echt bezit), om alle lieve en fijne reacties te beantwoorden in die andere taal. Niemand verplicht me ertoe, maar ik ga gewoon graag diegenen die me een reactie geven, terug bezoeken, en dat is hetgeen zoveel tijd opslorpt. Vandaar mijn beslissing om vanaf vandaag volledig Nederlandstalig te herbeginnen. Het geeft me trouwens ook meer vrijheid om te posten wat ik wil. Hopelijk vinden jullie de weg naar Mamapippa's foto's ...

Met een weekje vertraging vanwege de Love Week, ga ik weer verder met het muziek-alfabet. Ik zit aan de letter P. Met de Franse zanger Patrick Bruel en "Casser la voix". Een prachtig nummer, met zoveel emotie erin ... 

En dan de Pussycat Dolls met "Buttons". 'k Vind het een tof liedje, en als ik alleen ben, maar dan ook hélemaal alleen, zing ik uit volle borst mee, als een echt 'sexy mama" ... 

... MizzD ! Zij raadde de libelle, ze heeft al een warme, zachte en dikke knuffel gekregen als eerste prijs ! Hier is de volledige foto ...

Sinds twee weken eet ik elke dag één Activia. Je weet wel, met Bifidus Regularis, voor de vooruitgang van de achteruitgang. De reclame beloofd je een betere darmtransit en een minder opgeblazen gevoel. En inderdaad, het helpt. Wie nu denkt dat ik het over mijn eigen transit ga hebben, vergist zich, dus blijf rustig voortlezen, er komen geen virtuele geurtjes aan te pas.

Elke dag zo'n potje, betekend dus dat ik op 't werk óók aan Bifidus Regularis doe. Nu staat er meestal, als je zo'n potje 'natuur' opent, een klein beetje yoghurt-water vanboven op de yoghurt. Als het niet te veel is, roer ik het gewoon rond onder de rest van het gedoe, maar als het veel is, giet ik het er gewoon van af. Zo ook vorige week op 't werk. Omdat ik te lui was, om tot aan de sanitaire 'poembak' te lopen, wou ik het water afgieten in een bloempot, achter mijn bureau. Ik stond recht, ging richting bloempot (want die hebben ook soms nood aan gezonde voeding), en goot rustig het water eraf. Ineens, plop, heel mijn potteke vlotte darmtransit, tussen de bladeren van die plant. Ik kreeg me daar, samen met de andere toeschouwers van mijn onhandigheid, de grootste slappe lach die ik ooit meemaakte. En de yoghurt zakte langzaam maar zeker verder en dieper tussen de bladeren. Uiteindelijk heb ik tussen mijn lachsalvo's, en die van de anderen door, het meeste van de yoghurt uit de plant kunnen prutsen. Maar hij blijf er een beetje als een Bifidus plant uitzien. Bij deze bied ik mijn oprechte excuses aan, aan de plant, ik zal het nooit meer doen ...

Uit nieuwsgierigheid, ben ik eens gaan opzoeken, hoe die Bifidus Regularis eruit ziet. 'k Weet niet of ik er goed aan gedaan heb, want telkens als ik nu een potje open ga doen, ga ik terugdenken aan deze foto van de gezonde bacteriën ...

Gisteren deden dochterlief en ik een zondagse wandeling. Zij op haar ijzeren paard, ik gewapend met mijn fototoestelletje. We snoven de gezonde buitenlucht op, maar kregen er wel een zéér frisse neus van ...

Deze week zijn de woordjes van 'Langs de dijk' de volgende :

• Honorarium ... iets dat ik meestal veel te hoog vind.
• Schelpdier ... slakken, mosselen, oesters, enz ...
• Ral ... 'k zou het niet weten, ben ik nu dom ?
• Stoïcijns ... niet te verstoren, zonder een spier in je gezicht te vertrekken.
• Telegraaf ... een Hollandse krant.
• Dikdoenerij ... doe ik niet aan mee. Ik doe aan dunmakerij, ondertussen al 12,6 kilo !
• Sjoemelen ... sjacheren, mensen in 'de zak' zetten, ergens op een oneerlijke manier persoonlijk voordeel uithalen.
• Spel ... zoals dit, leuk om te doen.
• Internist ... in het ziekenhuis loopt het er vol van, dat zijn diegenen met zo'n hoog eerste woord van deze lijst.
• Zeven ... volgt op mijn geluksgetal: 6.

Zoals beloofd, een nieuwe ronde 'Raad het plaatje'. Vergeef me, als het te gemakkelijk is, vergeef me ook als het te moeilijk is. Het rare van dit raadspelletje is, dat het voor mij niet gemakkelijk is om het detail te beoordelen, omdat ik steeds weet waar het over gaat. En ik heb al gemerkt dat mijn huisgenoten ook geen betrouwbare bron van referentie zijn in dit geval. Maar zolang ik en jullie er een beetje lol aan beleven is het geen verloren moeite hè ...

Wie weet wat er achter dit detail schuilt ?

Even een reclameboodschap. Mijn vader heeft (eindelijk) zijn eerste stapjes in blogland gezet. Het begint met wankele benen, maar daar krijgt iedere beginnende blogger mee af te rekenen. Stapje voor stapje krijgt de blog vorm. Hierbij nodig ik iedere nieuwsgierige uit om eens een kijkje te gaan nemen op zijn blog: De Limbra's. Samen met hun vrienden maken ze korte en langere uitstapjes en reizen met hun mobile-home. Hun reisverslagen en foto's zijn er te bewonderen. De blog is nog volop in aanbouw, maar nu al de moeite waard om eens te gaan piepen ...

Uitgerekend op vrijdagavond de 13de, zijn we met enkele collega's van m'n werk een avondje gaan bowlingen. Bijgeloof is aan ons niet besteed, en gelukkig zijn er dan ook geen ongelukken gebeurd met rondvliegende projectielen en dergelijke. Man- en dochterlief hebben de ballen laten rollen, ikzelf ben aan de zijlijn blijven staan. Er moeten immers toch ook supporters zijn, nietwaar ? Ik kijk liever rond, dan dat ik me samen met die drie-gaten-bal op die blinkende baan begeef, om dan te proberen op de meest elegante manier die bal richting de kegels te krijgen, zonder zelf mee onderuit te gaan. Niks voor mij. Rondkijkend ben ik trouwens tot de conclusie gekomen dat er weinigen zijn die de nodige elegantie onder de knie hebben. Mijn avond was dus geslaagd, die van man- en dochterlief ook, het was al een tijdje geleden dat ze zich op die blinkende baan hadden kunnen uitleven. Het was een avond, voor herhaling vatbaar, afgesloten met een bouwwerk van bierkaartjes door dochterlief ...

Bij deze sluit ik mijn 'Love Week' af, het is mooi geweest, maar ook emotioneel voor mij. Ik ben iemand die heel erg gauw in m'n hart geraakt word, waardoor de traantjes dan ook heel gemakkelijk in mijn ogen verschijnen. Zoeken naar gedichtjes voor de mensen die me dierbaar zijn, heeft me soms naar de zakdoek doen grijpen, omdat ik er dan zo echt mee bezig was. Vooral de postjes voor dochterlief en mijn kleine sterretje hebben het nodige water naar de oogbollen gedreven. Blijkbaar was ook mijn mams geraakt door het boeketje rozen dat ik hen langs deze weg gaf. 't Zit dus in de familie hè, dat tranengedoe, want zelfs dochterlief haar oogjes bleven niet geheel droog toe ze 'haar' tekstje zag. Als kers op de taart kreeg ik van Fleur nog de Love Week Award 2009, dus ik moet morgen dringend naar de winkel om een nieuwe doos zakdoekjes te gaan kopen !

Hiermee sluit ik deze Love Week af, ik wil enkel nog dit zeggen:

De mensen die je graag ziet moet je het zo 'ns af en toe ook vertellen, langs welke weg dan ook. Het hoeft niet met een groot geschenk te zijn, een klein liefdevol gebaar, recht uit het hart is al voldoende. Stel het niet uit, misschien komt er ooit een tijd dat je het de persoon niet meer kan zeggen. Het leven is daarvoor soms te ondoorgrondbaar ...

Ik zou bijna vergeten om de wekelijkse woordjes aan te vullen van 'Langs de dijk', vanwege deze Love Week. Hier gaan we:

Ik kreeg een stokje aangereikt via Mamaguusje. Ik moet in mijn foto's, de vierde map openen, en van die map de vierde foto op m'n blog zetten. Aangezien ik tegenwoordig een memorystick gebruik om de mooiste foto's van vroeger, en m'n nieuwe op te zetten, ben ik daarin gaan kijken. De vierde map zijn de foto's van vroeger, waarvan de vierde foto eentje van mijn allergrootste schattebout is. Ik heb hem rood omkaderd, want we zitten nog steeds in de 'Love Week' ...

Nu moet ik het stokje ook nog doorgeven aan 4 andere bloggers. Da's nog het moeilijkste van de opdracht. Mijn keuze is gevallen op:

• Fiete-Belle
• Hoebeltje
• Mieneke
• Lady-V

Soms doet liefde ook pijn. Maar zijn het niet de mensen waar je het meest van houdt, die je het diepst kunnen raken in je hart ...

"Love hurts, love scares, love wounds and marks any heart,
not tough, or strong enough
to take a lot of pain, take a lot of pain
love is like a cloud holds a lot of rain
love hurts ..."

Omdat het dan toch de 'Love Week' is, smijt ik er even een liefdestestje tussen. De test geeft je een verklaring, hoe je bent in de liefde. Je vindt hem hier. Ik neem hem met een korrel zout, maar 't is altijd wel 'ns leuk om te doen. Volgens mijn uitslag ben ik goedgelovig in de liefde. Als dat maar goed afloopt ...

Ik kreeg als conclusie dat ik heel makkelijk verliefd wordt, en heel vaak. (???)

Ik hou onvoorwaardelijk van mijn geliefde en wil hem niet veranderen. (Ik zie hem inderdaad graag, maar zou hem wèl graag een beetje veranderen, ook al weet ik dat dat niet lukt.)

Ik ben wispelturig in de liefde en fladder van de éne naar de andere. (Hoe komt het dan dat we al zolang samenzijn ?)

Enfin, ofwel trekt het testje op niks, ofwel ken ik mezelf helemaal niet goed en staat me nog vanalles te wachten in het leven. Ik kies voor de eerste optie, zenne ...

Toen mijn man en ik elkaar pas kenden, hebben we op een romantisch moment een briefje van 100 frank (jaja, toen was er nog geen spraak over de euro) in tweeën gescheurd. We schreven op elk van die helften voor mekaar hetzelfde tekstje:

Ondertussen zijn we zoveel jaren later, 16 en half, om precies te zijn, maar de beide stukjes zitten nog steeds in onze portemonnees. Voor mij persoonlijk zit liefde in die alledaagse kleine dingen die je laten merken dat je mekaar liefhebt, een knuffel, een plagerijtje, een lief gebaar. Niet enkel op die ene dag in het jaar. En lieve schat, moest je er toch nog aan twijfelen,

Vandaag begint de 'Love Week', een idee van Mireille. Alles kleurt mooi rood in de Valentijnsweek, als ode aan de liefde. Liefde, in de eerste plaats voor mijn manlief, maar ook voor mijn dochterlief, mijn ouders, mijn vrienden, kortom liefde voor iedereen die me lief is. Valentijn is bij velen enkel voor hun partner bestemd, maar voor mij gaat het verder dan dat ...

Het plaatje is geraden !

Bij deze krijgen de winnaars een hele dikke knuffel van mij ! 

xXx xXX

Ik ga even rond google-len, op zoek naar een nieuwe, als jullie er nog zin in blijven hebben natuurlijk. Maar die zal dan voor na de 'Love Week' zijn die morgen begint, want vanaf morgen staat alles hier in het teken van de Valentijnsweek, een idee van Mireille. 

Dit is de volledige foto van 'de gloeilamp' ...

Sinds eind vorig jaar, zijn we hier in het bezit van zo'n Wii spelconsole. Dochterlief heeft er voor gespaard, ze was reuzeblij toen ze in de gaten kreeg dat ze genoeg geld bijeen gesprokkeld had om er eentje te kopen. Een dag later ben ik voor mezelf zo'n Wii Balance Board gaan halen, van mijn centjes, kwestie van de conditie een beetje hogerop te krijgen (ahum) en de caloriën te helpen verbranden (nogmaals ahum). Allemaal heel leuk speelgoed. We hebben hier al goed gelachen met elkaar, pret verzekerd, maar met momenten ook gevaarlijk. Je deelt al snel een tik uit aan een toevallige voorbijganger in de woonkamer als je niet uitkijkt. Maar blijkbaar zijn wij niet de enige die mekaar, of onszelf al eens pijnigen met dat ding. Er bestaat een site die alle Wii ongelukken verzamelt, met de prachtige naam 'Wii have a problem'. Schitterend gevonden, vind ik. Je vindt de site hier  ...

Ik lees op 'Het belang van Limburg' dat plastisch chirurg Jeff Hoeyberghs, heel erg onder vuur ligt. Nu heb ik nooit echt van die persoon moeten hebben, als ik hem op televisie bezig hoorde (en zag) vond ik het meer een clown dan een dokter. Maar ja, zijn kliniek trok wel veel volk aan. Nu, na een uitzending van het consumentenprogramma 'Das je goed recht' op een Nederlandse zender hebben ze hem helemaal bij zijn pietje. Ze confronteerden hem met mislukte borstvergrotingen en dergelijke, die in zijn kliniek werden uitgevoerd. Hij heeft zich daar weer eens goed laten gaan in zijn boerse uitspraken. Toen een journaliste hem vroeg naar een reactie riep hij tegen haar, in niet mis te verstane woorden:

"'Ik heb het schijt aan je methodes. Je bent een journaliste van het zevende knoopsgat. Als je heel Holland wilt bedriegen met je gezever, doe dat dan maar. Maar hou op met mijn tijd te verdoen. Ik heb geen tijd voor dit gelul, gezeik en geouwehoer. Gek wijf!"

Ondertussen is hij ontslagen als chirurg in de desbetreffende kliniek. Ik ben echt benieuwd waar hij een andere job gaat vinden. Misschien bij de beenhouwerij om de hoek ...

Oliver deed in 2008 mee met Eurosong for Kids. Het liedje "Shut up !" was één van dochterliefs favorieten, en ook dat van mij. Geen wonder dat het uiteindelijk de beste Belgische inzending bleek te zijn ... 

De vrouwelijke noot komt deze week van Olivia Newton John met "Hopelessly devoted to you" uit 1978 ... 

Is dat iets dat mag, terugkomen op een beslissing ? Dat 'Raad het plaatje' laat me niet los, ook al ging ik er mee stoppen. En driemaal is scheepsrecht, dus doe ik nog 'ns een poging, ik heb m'n handdoek die in de ring lag terug mooi opgeplooid. Dus ga jullie gang. Als het deze keer opnieuw grandioos mislukt moet ik er echt mijn conclusies uit trekken en dan beloof ik dat ik er definitief mee stop ! Erewoord !

Van wat is dit een detail ...

De woordjes zijn opgegeven door Langs de dijk ...

• Vakantie ... ik hou van vakantie, niks moet dan en je voelt je veel vrijer.
• School ... ik ben blij dat ik er van af ben, al dik 20 jaar ondertussen. Wow, dat doet me dan weer beseffen dat ik ouder word.
• Fiets ... ik heb me vorig jaar een spiksplinternieuwe aangeschaft.
• Mop ... ik kan ze nooit onthouden.
• Klap ... die moet je leren verwerken. In het leven krijg je er soms zware te verduren.
• Zeemeeuw ... ik heb er ooit eentje gezien, die tegen de wind in vloog, en in feite gewoon stil in de lucht bleef hangen. 't Was een interessant zicht.
• Kitsch ... ik hou er niet van.
• Telefoneren ... neemt vaak veel tijd in beslag, die je voor andere dingen zou kunnen gebruiken.
• Boemerang ... doet me denken aan Australië.
• Mijl ... zelfs een reis van duizend mijl, begint met één enkele stap.

Goed en kwaad, (Good en Evil) met elkaar verenigd. Zie je het niet, even langer blijven kijken ...

Oké, ik vind dus geen ingewikkelde afbeeldingen, dus bij deze sterft 'Raad het plaatje' een stille dood. Het was kort maar krachtig ! Mijn brein broedt nieuwe ideeën uit, even geduld ...

Wie ziet als eerste wat het is ?

MissD kwam na 5 seconden al als winnaar uit de bus. Noemen ze dat Hollandse rapheid, of heeft dat een ander woord ? :-)          In ieder geval, 't was dus véél te gemakkelijk. Op naar de volgende en ik blijf 'googelen' naar onderwerpjes ...

Ik geef je een detail van een afbeelding. Wie raadt als eerste wat het is ?

Voor iedereen die zich niet lekker in zijn vel voelt, ziekjes is of pijn heeft. Maar in het bijzonder voor mijn lachmaatje-collega die zich in dit kleurtje herkent en zich in de bovenstaande situatie bevindt.  Heel veel beterschap ...

Sunday Scrappin' ...

Een kijkje op de kalender, en wat merk ik ? De eerste maand van het jaar is alweer voorbijgevlogen. Wat gaat het toch snel, het is nog steeds winter, maar de lente komt zachtjesaan dichterbij.

Vanaf deze maand werkt ik weer voor 3 maanden 4/5de i.p.v. halftijds, maar eigenlijk verandert er niet zoveel. Met de verlofdagen van vorig jaar die nog opgenomen moeten worden, een paar onbetaalde verlofdagen en enkele kraakverse van dit jaar er tussendoor, overbrug ik deze maanden en blijf ik (gelukkig) aan mijn halftijdse werktijd hangen. Tenminste totdat ik een groot lot win, en dan word ik voltijds huisvrouw. (Keep on dreaming ...)

Maar de grootste gebeurtenis van deze maand is de verjaardag van dochterlief. Zij wordt tegen het einde van de maand 11 jaar. Ze is nu al aan het kiezen waar ze haar verjaardagsfeestje voor haar klasgenootjes gaat laten doorgaan. De voorbereidingen zijn voor haar dus al aan de gang, ook al is het nog 25 keer slapen ...

Voor iedereen een fijne februari toegewenst !